“อืม! ที่คุณพูดมาก็ไม่ผิด!” นักฆ่าคนนั้นพยักหน้า “แต่ผมมีเงินไม่มากขนาดนั้น…”
“……”
วังเจิงได้ยินแล้วก็เผยสีหน้าผิดหวัง
แต่ชั่วขณะต่อมา นักฆ่าคนนั้นก็ถามหยั่งเชิงว่า “ซื้อขายเป็นเงินสดได้ไหม?”
“เงินสด!?! ”
ดวงตาของวังเจิงเป็นประกายขึ้นมาทันที
ที่จริงแล้ว ช่วงที่เกมเพิ่งเปิดให้บริการ มูลค่าของเงินในเกมสูงกว่าราคาที่ทางการกำหนดไว้มาก ผู้เล่นจำนวนไม่น้อยจึงชอบซื้อขายกันด้วยเงินในเกม แล้วค่อยนำไปแลกเป็นเงินสดกับสตูดิโอในราคาสูง
แต่ตอนนี้…วังเจิงแทบไม่มีเงินซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกินแล้ว สำหรับเขา เงินสดย่อมมีความหมายมากกว่าเงินในเกมอยู่แล้ว
“ได้!” วังเจิงพยักหน้า “แต่ถ้าเป็นเงินสด ราคานี้คงไม่ได้แล้วนะ”
“ผมเข้าใจ!”
นักฆ่าคนนั้นพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ “ห้าสิบเหรียญทอง ถ้าคิดตามอัตราแลกเปลี่ยนทางการก็ห้าพันหยวน ถ้าเป็นเงินสด ผมให้คุณแปดพัน ว่าไง?”
“ตกลง!” วังเจิงพยักหน้า พลางรู้สึกดีต่อนักฆ่าตรงหน้าขึ้นมาเล็กน้อย
ราคาสามารถแลกได้แปดพันหยวนนี้ หากเทียบกับอัตราแลกเปลี่ยนเงินในเกมของสตูดิโอในอีกครึ่งเดือนข้างหน้าแล้ว มีแต่จะสูงกว่า ไม่มีทางต่ำกว่า
นักฆ่าคนนี้เสนอแปดพันมาเอง แสดงให้เห็นว่าเขาค่อนข้างจริงใจ แถมยังไม่ขาดเงินด้วย
“เพิ่มเพื่อนกันหน่อย!”
นักฆ่าคนนั้นส่งคำขอเป็นเพื่อนมาให้ทันที
【ผู้เล่น “ซื่อสิงเทียนเซี่ย” ขอเพิ่มคุณเป็นเพื่อน】
“ซื่อสิงเทียนเซี่ย?!” พอเห็นชื่อนี้ วังเจิงก็ชะงักไปทันที
ที่แท้ก็เป็นเขา!
วังเจิงไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับชื่อซื่อสิงเทียนเซี่ย เรียกได้ว่าเป็นชื่อที่คุ้นหูอย่างยิ่ง