กลับมาถึงหมู่บ้านรุ่งอรุณ สายตาของคนรอบข้างก็หันมาจับจ้องวังเจิงทันที
ทุกคนจ้องวังเจิงด้วยแววตาตื่นตะลึงและประหลาดใจ พร้อมกับสายตาไม่เป็นมิตรที่กวาดมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับอยากฆ่าเขาให้ตาย
ช่วยไม่ได้ ตอนนี้วังเจิงแต่งตัวสะดุดตาเกินไป
ตอนที่วังเจิงล่าหมาป่าทุ่งกว้างในที่รกร้างเศษหิน เขาค้นพบการตั้งค่าแฝงอย่างหนึ่งของเกมนี้ นั่นคือเวลาล่ามอนสเตอร์ธรรมดาอย่างหมาป่าทุ่งกว้างหรือหมูป่าเกราะหิน จะมีโอกาสดรอปอุปกรณ์ก็ต่อเมื่อลุยเดี่ยวเท่านั้น หากอยู่ในสถานะปาร์ตี้ จะไม่มีวันดรอปอุปกรณ์เด็ดขาด
แต่ผู้เล่นส่วนใหญ่ในช่วงนี้ยังไม่มีฝีมือพอจะล่าหมาป่าทุ่งกว้างคนเดียวได้ จึงย่อมไม่มีทางหาอุปกรณ์ที่ดีกว่าชุดผู้เริ่มต้นมาใช้
ในบรรดาผู้เล่นของหมู่บ้านผู้เริ่มต้นตอนนี้ มากกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ยังสวมชุดผู้เริ่มต้นสองชิ้น ส่วนอีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือถือว่ามีเงินอยู่บ้าง จึงสวมชุดของล้วนที่ซื้อจากร้านค้า
หันกลับมาดูวังเจิง...เกราะมหาปฐพีระดับเงิน เท้าราชันหมูระดับบรอนซ์ อย่างแย่ที่สุดก็ยังเป็นชุดหมูป่าเกราะหินเหล็กดำเลเวล 10...
ถึงวังเจิงจะไม่ได้เปิดเอฟเฟกต์แสงของอุปกรณ์ คนอื่นจึงมองไม่ออกว่าเกราะมหาปฐพีเป็นอุปกรณ์ระดับเงิน แต่อุปกรณ์ระดับสูงนั้นต่อให้ไม่เปล่งแสง รูปทรงก็ยังดูหรูหราและมีระดับได้อยู่ดี
ไม่ต้องพูดถึงเกราะมหาปฐพีเลย แค่ชุดเกราะดำเหล็กดำก็ทำให้ทุกคนอิจฉาจนตาแทบถลนแล้ว
……
วังเจิงไม่สนใจสายตาอิจฉาริษยาของคนรอบข้าง เขาคว้าหุ่นฟางจากกระเป๋าอย่างคล่องแคล่ว แล้วปักลงบนพื้นเพื่อเปิดแผงร้านค้าตรงนั้น