เก็บกระบี่เทียนหยางเรียบร้อยแล้ว จางหลีหยิบแผ่นหยกที่จารึกวิชาเพลิงวิญญาณขึ้นมาแนบไว้กลางหว่างคิ้ว
นานถึงหนึ่งถ้วยชา เขาจึงวางแผ่นหยกในมือลง ขยี้ขมับที่ตึงตึงเล็กน้อย เนื้อหาของวิชาทั้งหมดได้ถูกบันทึกลงในหัวสมองอย่างสมบูรณ์แล้ว
วิชาสายเพลิงนี้มีนามว่าเคล็ดเปลวเขียว
แม้จากชื่อจะดูไม่ออกว่าพิสดารประการใด แต่นี่กลับเป็นวิชาเพลิงวิญญาณที่สามารถเลื่อนขั้นได้ หมายความว่าวิชานี้สามารถฝึกเป็นขั้น ๆ ได้
ซึ่งนี่ยังเป็นเครื่องหมายว่า วิชาเพลิงวิญญาณนี้ไม่มีข้อกำหนดเกี่ยวกับระดับการบำเพ็ญของผู้ฝึก
พึงรู้ว่าวิชาทั่วไปส่วนใหญ่มักกำหนดขีดขั้นของการฝึกไว้ อย่างน้อยต้องเป็นขั้นหลอมลมปราณชั้นสาม สี่ จึงจะมีสิทธิ์ดึงพลังปราณสวรรค์ดินมาประกอบเป็นรูปร่างได้ ผู้บำเพ็ญขั้นต่ำฝืนฝึกก็มีแต่จะทำลายเส้นชีพจรปราณ
ส่วนวิชาเพลิงวิญญาณนี้ ตามหลักการแล้ว ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญขั้นหลอมลมปราณชั้นหนึ่ง ก็ฝึกเคล็ดเปลวเขียวขั้นแรกได้
เพียงแต่เพลิงวิญญาณสีเขียวที่หลอมได้ในขั้นนี้ ถือได้เพียงว่าเป็นเพลิงวิญญาณที่ทรงพลังพอสมควรชนิดหนึ่ง
แต่เมื่อกำลังบำเพ็ญก้าวเข้าสู่ช่วงท้ายของขั้นหลอมลมปราณ พลังปราณอันเพียงพอแล้ว ก็สามารถลองหลอมเพลิงวิญญาณขั้นที่สองได้ โดยอาศัยของวิเศษอย่างแกนไม้เขียวชนิดนี้ ทำให้เปลวเขียวเกิดการแปรเปลี่ยน จากสีเขียวอ่อนกลายเป็นสีเขียวเข้ม พลังอานุภาพเพิ่มขึ้นอย่างมาก
ส่วนเปลวเขียวขั้นที่สาม จำเป็นต้องรอหลังผ่านขั้นสร้างฐานแล้ว หลอมของวิเศษสายไม้ชื่อว่าไม้เสวียนเยี่ยนชีอู๋ จึงจะสำเร็จการแปรเปลี่ยนขั้นสุดท้าย บังเกิดเป็นเปลวเขียวแท้จริง
ตามที่บันทึกไว้ในแผ่นหยก เมื่อฝึกถึงขั้นที่สาม หลอมเปลวเขียวแท้ได้แล้ว ในระดับเดียวกันแทบไม่มีผู้บำเพ็ญใดต้านทานได้ เป็นอาวุธสังหารในหมู่ยอดอาวุธสังหาร
“วิชาเพลิงวิญญาณที่ประณีตถึงเพียงนี้ ลู่หยิงก็แค่ยกให้ข้าเช่นนี้หรือ”
จางหลีพึมพำกับตนเอง เดิมทีเขาคิดว่าลู่หยิงอย่างมากก็แค่หยิบวิชาเพลิงวิญญาณธรรมดา ๆ สักเล่มให้ตามสบาย หามิได้คาดคิดว่าจะเป็นวิชาที่มีแววถึงเพียงนี้
“เขาได้ประโยชน์จากเรื่องนี้มากมายเพียงใดกันแน่”