หลังจากการต่อสู้สุดระทึกและความเหนื่อยล้าจากการเดินทางอันยาวนาน พอได้เวลาพักผ่อน ความเหนื่อยล้าที่ยากจะต้านทานก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที
ในสภาพเช่นนี้คงทำอะไรไม่ได้ จางหลีจึงได้แต่ล้างหน้าล้างตา ถอดอาภรณ์ออก แล้วนอนลงบนเตียงหลับไป
หลับไปถึงเจ็ดแปดชั่วยาม จนกระทั่งเย็นวันรุ่งขึ้น เขาจึงค่อย ๆ ตื่นขึ้นมา
ลุกขึ้นนั่งยืดเส้นยืดสาย เสียงกระดูกดังกรุบกริบเบา ๆ "เฮ้อ! สบายจริง ๆ !"
หลังจากเก็บข้าวของเรียบร้อย จางหลีก็นำของที่ได้มาจากการต่อสู้ครั้งนี้ออกมาดู
กระบี่บินอาวุธวิเศษระดับกลางและถุงเก็บของหนึ่งใบ
กระบี่บินอาวุธวิเศษระดับกลางไม่มีอะไรต้องพูดถึงมาก พลังของมันเขาได้สัมผัสด้วยตัวเองแล้ว ไม่ว่าจะเก็บไว้ใช้เองหรือเลือกขาย ก็ไม่ขาดทุน
จางหลีเก็บกระบี่บินอาวุธวิเศษระดับกลางใส่ถุงเก็บของของตน แล้วเปิดถุงเก็บของของหวังฮ่าวเทลงบนโต๊ะ สิ่งของหลายอย่างก็ปรากฏบนโต๊ะทันที
อาวุธวิเศษระดับล่างหลายชิ้น ศิลาปราณระดับล่างเกือบสองร้อยก้อน ขวดหยกสามใบ เมื่อเปิดดูพบว่าสองใบในนั้นเป็นยาชำระปราณที่ผู้ฝึกปราณระยะกลางใช้เพิ่มพลังปราณ ส่วนอีกใบหนึ่งบรรจุผงสีเหลืองอ่อนไม่มีกลิ่นไม่มีรส ไม่รู้ว่าใช้ทำอะไร
นอกจากนี้ยังมีคัมภีร์วิชาสองสามเล่ม หญ้าเซียนกระจัดกระจายเล็กน้อย แร่เหล็กขาวระดับต่ำสองสามก้อน และข้าวของจิปาถะที่ใช้ไม่ได้อีกจำนวนหนึ่ง
จางหลีมองดูสิ่งของบนโต๊ะ อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจว่า จริงแท้ที่ว่า ฆ่าคนปล้นทรัพย์ย่อมได้เข็มขัดทองคำ
ส่วนอาวุธวิเศษระดับล่างเหล่านั้น จางหลีเดาว่าน่าจะเป็นของที่หวังฮ่าวฆ่าคนแย่งชิงมา เพราะผู้ฝึกปราณทั่วไปไม่ค่อยซื้ออาวุธวิเศษระดับล่างมากมายขนาดนี้
การสังหารหวังฮ่าวได้ เท่ากับเขาได้ล้างแค้นให้ผู้ฝึกปราณที่ตายไปอย่างโหดร้ายเหล่านั้น คิดได้ดังนั้น เขาก็เก็บอาวุธวิเศษระดับล่าง ยาเม็ด และศิลาปราณเหล่านั้นใส่ถุงเก็บของของตนอย่างสบายใจ