น้ำในบ่อเย็นเฉียบเสียดแทงทะลุเสื้อผ้าในพริบตา จางหลีไม่กล้าชะลอแม้เสี้ยววินาที ฝืนกดเลือดลมที่พลุ่งพล่านลง ขาทั้งสองข้างถีบฉุย ร่างทั้งตัวดั่งปลาว่ายผ่าคลื่นพุ่งตรงสู่เขตน้ำตื้นริมบ่อ
ทว่าในชั่วขณะที่ครึ่งบนพ้นผิวน้ำ เงาดำมหึมาเส้นหนึ่งก็พุ่งออกมาจากถ้ำหินปูน อ้าปากตรงเข้างับเขาอย่างดุร้าย
ระยะใกล้เกินไป กลางน้ำมิอาจหลบเลี่ยงได้ จางหลีประกายตาวาบเย็นเยียบ ลูกแก้วสีดำจุดประกายสายฟ้าสีม่วงทั้งเม็ดตกไปในมืออีกข้าง จากนั้นก็เหวี่ยงทุ่มเข้าปากงูที่อ้าอยู่อย่างสุดแรง
วินาทีถัดมา
ตูม!
สายฟ้าสีดำมหึมาก้อนหนึ่งระเบิดกลางปากงูเหลือมเขียวมรกต หัวงูที่น่าเกลียดน่ากลัวมิได้เหลือเค้าโครงอันสมบูรณ์แม้สักนิด แหลกสลายกลายเป็นละอองเลือดและเศษกระดูกโปรยปรายกลางแสงสายฟ้าอันพิฆาต
พลั่งสายฟ้าอาละวาดกลืนกินทุกสิ่งโดยรอบ แม้จางหลีเองก็มิอาจรอดพ้น แม้เขาจะเร่งพลังยันต์เพชรกล้าปกป้องร่างตนเองในชั่วพริบตาที่โยนลูกระเบิดระเบิดฟ้าออกไป แล้วรีบรินพลังปราณของตนเข้าไปในเกราะชั้นในคุ้มกาย
แต่เขาก็ยังมองฤทธิ์ของลูกระเบิดระเบิดฟ้าต่ำเกินไป สมกับเป็นสมบัติที่คุกคามผู้บำเพ็ญขั้นปราณฝึกสมบูรณ์ได้
เกราะป้องกันที่ยันต์เพชรกล้าก่อร่างขึ้น ภายใต้สายฟ้าสีดำที่ระเบิดออกก็ปริแตกเป็นรอยร้าวเต็มไปหมด ชั่วพริบตาก็แหลกสลาย กระแสสายฟ้าครืนครั่นพุ่งชนกายเขาอย่างแรง เกราะวิเศษชั้นในสั่นสะเทือนครวญคราง ระบายแรงปะทะส่วนใหญ่ทิ้งไป
ถึงกระนั้นแรงปะทะอันรุนแรงนี้ก็ยังเหวี่ยงร่างเขากระเด็นปลิว หลุดไปหลายฉื่อก่อนจะกระแทกลงกลางน้ำบ่ออีกครั้ง ละอองเลือดและเศษกระดูกกระจายละล่องตามกระแสน้ำค่อย ๆ จางหาย ร่างงูมหึมาสูญเสียเศียรที่ค้ำยันไว้ ไร้เรี่ยวแรงจมสู่ก้นบ่อ