คณะเดินทางต่างเร่งกำลังสุดชีวิต ทุ่มเททั้งวิชาเวทและอาวุธวิเศษถล่มใส่งูเหลือมเขียวมรกตไม่ขาดสาย
ภายใต้การรุมโจมตีของทุกคน งูเหลือมเขียวมรกตบาดเจ็บไปทั่วกาย เลือดที่กระเซ็นเปื้อนพื้นดินรอบข้างกลายเป็นสีแดงคล้ำ กลิ่นคาวฉุนลอยอบอวล
ฉินมู่และพวกที่ล้อมโจมตีมันก็สูญเสียกำลังไม่น้อยเช่นกัน แต่โชคดีที่มิได้บาดเจ็บหนัก ประกอบกับเตรียมยาเม็ดและยันต์วิเศษไว้ล่วงหน้า ยังคงรักษาพลังรบไว้ได้พอสมควร
ยี่สิบลมหายใจเพิ่งผ่านไปเกินครึ่ง กลิ่นอายที่งูเหลือมเขียวมรกตแผ่ออกมาก็ร่วงโรยลงอย่างรวดเร็ว ไม่มีทีท่าจะดิ้นรนอีกเลย
ทุกคนเห็นดังนั้น แววตาต่างก็เผยความดีใจออกมาโดยไม่รู้ตัว
อดทนกัดฟันมานานเท่านี้ ในที่สุดก็ใกล้จะเห็นแสงแห่งชัยชนะ
"ควรจะจับมันได้แล้ว"
เห็นภาพนี้ จางหลีในใจก็โล่งใจขึ้นเล็กน้อย ควบคุมกระบี่เทียนหยางฟันลงมาอีกครั้ง
ฉินมู่และโจวเสวียนติดตามมาตามหลัง ควบคุมอาวุธวิเศษทิ้งตัวลงมากันพร้อมหน้า ในที่สุดก็ผลักงูเหลือมเขียวมรกตตัวนั้นเข้าสู่ทางตัน
เห็นเพียงมันส่งเสียงร้องครวญครางหนึ่งครั้ง ร่างมหึมาทุ่มลงพื้นดินเสียงดังสนั่น กลิ่นอายรอบกายเริ่มสลายไปอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันอาณาจักรธาตุทั้งห้าเล็กก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป พังสลายหายไป
"สำเร็จแล้ว"
ฉินมู่ถอนหายใจยาวระบายความเหนื่อยล้าออกมา
ในบรรดาทุกคน ในการศึกครั้งนี้เขาคือผู้ที่สูญเสียกำลังมากที่สุด พลังปราณในกายหมดไปกว่าครึ่ง
ตามข้อตกลงก่อนหน้านี้ หลังจากสังหารงูเหลือมเขียวมรกตตัวนี้แล้ว แก่นปีศาจและทรัพยากรทั้งปวงที่ได้มาล้วนตกเป็นของตระกูลฉิน จางหลีเพียงกวาดตามองแล้วก็อาสาถอยหลังไปสองสามก้าว เว้นระยะห่าง แสดงท่าทีชัดเจนว่าจะไม่เข้าไปแย่งชิงวัสดุของสัตว์อสูร