วงการบำเพ็ญเซียนสืบทอดกันมาช้านาน ย่อมมีพิธีกรรมตามโบราณอันเคร่งครัดสำหรับงานแต่งงานและงานศพของนักบำเพ็ญ
ไม่นานนัก เสียงมงคลอันครึกครื้นก็ดังขึ้น ฉินฉางหยวนสวมชุดมงคลสีแดงสด ใบหน้าอมยิ้ม เดินเคียงคู่กับเจ้าสาวที่คลุมผ้าแดง สวมชุดแต่งงานลวดลายดอกบัวเข้ามา
ทั้งคู่ประกอบพิธีสามคารวะตามลำดับ คารวะต่อฟ้าดินและวิถีเซียน คารวะต่อวงศ์ตระกูลและผู้ใหญ่ สามีภรรยาคารวะซึ่งกันและกัน สุดท้ายจึงผูกพันดวงใจเป็นหนึ่ง
พิธีการจึงสำเร็จลง
เสียงดนตรีมงคลพลันสูงขึ้น แขกทั้งห้องต่างยกมือคารวะแสดงความยินดี ผ้าแดงปลิวไสวตามสายลมเคียงคู่กับโคมไฟที่โอนเอน ส่งให้บรรยากาศความครึกครื้นในลานบ้านตระกูลฉินถึงขีดสุด
หลังพิธีเสร็จสิ้น อาหารเซียนที่เตรียมไว้ก็ถูกนำมาเสิร์ฟอย่างต่อเนื่อง
เหล่านักบำเพ็ญที่รอไม่ไหวแล้ว ต่างเริ่มลิ้มลองอย่างเอร็ดอร่อยทันที
อาหารเซียนบนโต๊ะล้วนแฝงปราณวิญญาณอันเบาบาง สำหรับนักบำเพ็ญระดับล่างส่วนใหญ่ในที่นั้น นับเป็นวาสนาอันแสนยากจะได้ลิ้มลอง
แน่นอนว่านักบำเพ็ญบางคนคิดว่าตนออกเงินค่าของขวัญมาแล้ว ย่อมต้องกินให้คุ้ม จึงไม่เกรงใจใคร ต่างบริโภคอย่างเต็มที่
ข้อยกเว้นเพียงอย่างเดียวคงเป็นเพียงไม่กี่โต๊ะในห้องโถงใหญ่เท่านั้น
จางหลีไม่ต้องพูดถึง ร่ำรวยพอตัว อาหารสามมื้อล้วนเป็นข้าวปราณและเนื้อสัตว์ป่า กินอย่างหนึ่งจนเบื่อก็เปลี่ยนไปกินอีกอย่างหนึ่งได้ ย่อมไม่แยแสปราณวิญญาณเล็กน้อยในสุราเซียนกับอาหารเซียนเหล่านี้
ไม่กี่โต๊ะที่อยู่ข้างๆ ล้วนเป็นนักบำเพ็ญแห่งตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียง แม้ไม่ได้หยุดกิน แต่ก็แสดงออกอย่างยับยั้งชั่งใจเป็นอย่างยิ่ง