เพียงชั่วพริบตา ก็ถึงเวลาเดินทางตามที่ฉินมู่ได้นัดหมายไว้แล้ว
จางหลีตรวจตราอาวุธวิเศษและยันต์วิเศษอีกครั้ง ครั้นเห็นว่าถูกต้องครบถ้วน ก็เตรียมตัวมุ่งหน้าไปยังเขาน้อยห้วนซาน
ฉินมู่ ฉินเฟิง นักบำเพ็ญขั้นฝึกปราณระยะกลางอีกสองสามคนของตระกูลฉิน ตลอดจนนักบำเพ็ญอีกผู้หนึ่งที่เขาไม่เคยพบหน้ามาก่อน ต่างรอคอยอยู่ที่นั่นแล้ว
ดูจากเครื่องแต่งกายแล้ว นักบำเพ็ญผู้นั้นควรเป็นนักบำเพ็ญเร่ร่อน อายุราวสี่สิบปีเศษ รูปร่างสูงโปร่ง อยู่ในขั้นฝึกปราณระยะปลาย โดยเฉพาะแล้วน่าจะอยู่ที่ขั้นเจ็ดประมาณนั้น
ฉินมู่เห็นจางหลีมาถึง ก็รีบก้าวเข้าไปหา: “สหายจางมาถึงแล้ว มา ข้าจะแนะนำให้รู้จัก”
ไม่ทันให้จางหลีเอ่ยปาก ฉินมู่ก็แนะนำขึ้นก่อน: “ผู้นี้คือสหายโจวเสวียน เป็นเพื่อนสนิทของข้าหลายปี เพื่อความปลอดภัย ข้าจึงเชิญเขามาร่วมทัพด้วยเป็นพิเศษ”
กล่าวจบ เขาก็หันไปทางโจวเสวียน ชี้ไปที่จางหลีแล้วกล่าว: “ผู้นี้คือสหายจางหลีแห่งสำนักชิงเสวียน อายุยังน้อยก็เป็นนักบำเพ็ญขั้นฝึกปราณชั้นห้าแล้ว รับหน้าที่ดูแลแดนปราณทะเลสาบจันทร์เสี้ยว”
เมื่อแนะนำกันเสร็จแล้ว ทั้งสองคนก็คารวะกันด้วยท่ายกมือประสาน ถือเป็นการทักทายกันเป็นที่เรียบร้อย
“เมื่อทุกคนมาครบแล้ว เช่นนั้นพวกเราออกเดินทางกันเถิด”
“พื้นที่จิตวิญญาณที่ต้นผลชำระกระดูกเติบโตอยู่ห่างจากเขาน้อยห้วนซานพอสมควร เพื่อความสะดวก ทุกคนจึงเดินทางด้วยเรือปราณไปด้วยกัน”
พลางพูด ฉินมู่ก็โยนอาวุธวิเศษรูปเรือขนาดเท่าฝ่ามือออกมา
เรือลำน้อยแตะพื้นก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งพอดีที่จะรองรับผู้คนได้หลายคนโดยไม่แออัด จึงค่อย ๆ หยุดนิ่ง