บทที่ 26 คำยืนยันจากผู้ป่วย
สีหน้าของชายสูทพลันหม่นคล้ำลงอีกครั้ง รีบห้ามไว้ว่า “ไม่ต้องแล้ว ผมว่าตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว”
พูดจบก็เปิดประตู เตรียมพาหญิงสาวออกไป
หญิงสาวขมวดคิ้ว “เรื่องโสมแปดในสิบส่วนคงเป็นการเข้าใจผิดใส่ร้ายเขา แถมยังช่วยให้ฉันมีน้ำนมอีก ไม่คิดจะแสดงน้ำใจกันหน่อยเหรอ”
ชายสูทพยักหน้ารัว “เข้าใจแล้วครับ เดี๋ยวผมไปเอาเงินที่รถ”
พูดจบก็รีบร้อนวิ่งออกไป
ไม่ไกลจากนั้นมีรถบีเอ็มดับเบิลยู X5 คันใหม่เอี่ยมจอดอยู่
เลขทะเบียนลงท้ายด้วยเลขตอง เห็นได้ชัดว่าเจ้าของรถมีฐานะไม่น้อย
ระหว่างที่ชายสูทขึ้นรถไปหยิบเงิน หญิงสาวก็หันกลับมาหาเฉินฮวน “น้องชาย ฝีมือหมอของคุณไม่เลวเลยนะ เรียนมาจากไหน”
“นอกจากนวดเป็นแล้ว ยังทำอย่างอื่นได้อีกหรือเปล่า”
เฉินฮวนฉีกยิ้ม “โรคทั่วไป ผมพอรักษาได้เกือบหมดครับ”
“เก่งขนาดนั้นเลยหรือ” ใบหน้าที่เดิมเย็นชางดงามของหญิงสาวเผยรอยยิ้มยั่วยวนเล็กน้อย
จากนั้นเธอก็โน้มเข้ามาใกล้หูเฉินฮวนอย่างกะทันหัน แล้วกระซิบว่า “ปากคุณก็เก่งไม่เบาเลยนะ เรื่องกิ่งไม้เล็กกับผลใหญ่ ฉันจำได้แล้ว...”
เฉินฮวนรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
ตอนนั้นเขาแค่เผลอพูดออกมาตามความรู้สึก ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะได้ยินเข้า
“ขอเบอร์โทรไว้หน่อยสิ เผื่อวันไหนฉันต้องรบกวนให้คุณนวดให้อีก” หญิงสาวขยิบตาให้เฉินฮวน
“ได้เลยครับ บริการของเรารับประกันหลังการขาย” เฉินฮวนบอกเบอร์โทรศัพท์ของตัวเองอย่างไม่ลังเล
ที่เขาตอบตกลงเร็วขนาดนี้ก็เพราะเห็นชายสูทคนเดิมเดินมาถึงหน้าประตูแล้ว