บทที่ 25 เปิดหลังให้สาวใหญ่
“นวดกดจุดเหรอ?”
“ดูจากท่าทางแล้ว คุณเหมือนชาวนาที่เอาแต่ไถนา คุณนวดเป็นจริง ๆ หรือแค่แกล้งทำ?” ชายสวมสูทถามด้วยสีหน้าเคลือบแคลง
จากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์ออกมา “อย่ามาโกหกผมเล่น ๆ แค่ผมโทรไปสักสาย เดี๋ยวก็มีคนมาเต็มรถตู้สองคันแล้ว ผมอยากรู้นักว่าคุณจะยังวางท่าได้อีกไหม!”
เฉินฮวนเบ้ปาก “ช่วงนี้คุณกินยาอยู่ตลอดใช่ไหม?”
“มักจะตาพร่ามัว หูอื้อ ปวดเมื่อยเอวเข่า”
“ส่วนกินยาอะไรน่ะ ไม่ต้องให้ผมพูดออกมาก็ได้ใช่ไหม?”
สิ้นเสียง มือชายสวมสูทก็สั่น โทรศัพท์แทบหลุดจากมือ
สีหน้าเขาเปลี่ยนเป็นกระอักกระอ่วน “คุณ... คุณรู้ได้ยังไง?”
เฉินฮวนชี้ที่ดวงตาตัวเอง “ผมเรียนแพทย์แผนจีนมา คุณมีอาการอะไร ภรรยาคุณมีปัญหาอะไร ผมมองแวบเดียวก็รู้แล้ว”
“อยากให้ผมพูดให้ละเอียดกว่านี้ไหม ไตของคุณ...”
ชายสวมสูตรีบโบกมือ “ไม่ต้องพูดแล้ว ผมเชื่อแล้ว”
“เอ่อ... คุณรับประกันได้ไหมว่านวดแล้วจะได้ผล?”
เฉินฮวนพยักหน้า “ตกลงจะทำหรือไม่ทำ ผมยังมีธุระนะ”
“ทำตามที่เขาพูดเถอะ ให้โอกาสเขาสักครั้ง”
“ถ้าได้ผล เราก็ขอโทษเขา แต่ถ้าไม่ได้ผล ก็เรียกพวกพ้องของคุณมาสั่งสอนเขาให้รู้สำนึกเสียบ้าง” สาวใหญ่ตัดสินใจทันที
ดูท่าสถานะของเธอในบ้านคงไม่ธรรมดา พอพูดจบ ชายสวมสูทก็ยอมตาม
“นวดตรงนี้เลยเหรอ สะดวกหรือ?” เฉินฮวนขยับข้อมือ
จินต้าเฉิงก็ฉลาดไม่น้อย เขาชี้ไปทางด้านใน “ข้างในมีห้องเก็บของเล็ก ๆ ผมเอาเก้าอี้กับเตียงเดี่ยวไว้ใช้พักตอนเหนื่อย”