ชาวบ้านพากันเหลียวมอง คาดเดาว่าคงเป็นเจ้านายใหญ่คนนั้นกลับมาแล้ว ต่างพากันทิ้งผู้ใหญ่บ้านกับพวกไว้ แล้วเดินตามไป
รถจอดลงไม่ไกลจากหน้าบ้านของซูเฉิน ประตูรถค่อย ๆ เปิดออก ร่างคุ้นตาสามร่างก้าวลงมา
ซูเฉิน ยาย หูซานเม่ย?
ทำไมถึงเป็นพวกเขา?
พวกแม่บ้านขี้ซุบซิบนินทากันก้มหน้ากระซิบกระซาบ เริ่มพูดคุยเรื่องนี้กันทันที
ขณะนั้น ชายชราหน้าซูบผอมคนหนึ่งเบียดตัวออกมาจากฝูงชน ยิ้มกว้างเดินเข้ามาหาซูเฉินกับยายของเขา
“อ้าว พี่สะใภ้สองกลับมาแล้วหรือ! รถคันนี้...”
พูดพลางก็ก้มตัวลง ใช้สองมือลูบตัวรถเบา ๆ “โธ่เอ๊ย รถดีจริง ๆ!”
คนผู้นี้คืออาของซูเฉิน มีฉายาว่าหูฮานซาน ตั้งแต่เด็กก็ชอบหาเรื่องครอบครัวพวกเขา โดยเฉพาะเกลียดซูเฉินเป็นพิเศษ
ต่อมาเมื่อโตขึ้น ซูเฉินถึงเข้าใจว่าทำไมหมอนี่ถึงเกลียดเขานัก ที่แท้ก็คิดจะฮุบทรัพย์สินที่ไม่มีผู้สืบทอดของบ้านยาย แผนการนั้นกลับถูกขัดขวางเพราะซูเฉินมาอยู่ด้วย
ก็เป็นเช่นนั้นจริง หากไม่มีซูเฉินอยู่ พอยายเสียชีวิต หมอนี่ก็มีโอกาสได้รับมรดกทรัพย์สินทั้งหมดของบ้านยาย
เมื่อห้าปีก่อน ตอนที่กลุ่มบริษัทซิงเฉินยังอยู่ในมือของซูเฉิน หมอนี่เคยได้รับผลประโยชน์จากยายไม่น้อย
แต่ตอนที่ยายถูกคนรังแก หมอนี่ไปอยู่ที่ไหน?
ตอนนี้พอเห็นซูเฉินขับรถหรูกลับมา ก็รีบหน้าด้านเข้ามาประจบเอาใจ
ซูเฉินคร้านจะสนใจคนถ่อยแบบนี้
“โอ๊ย ฉันเห็นแววเสี่ยวเฉินมาตั้งแต่เด็กแล้ว รู้เลยว่าโตขึ้นต้องประสบความสำเร็จแน่”