พูดจบ หูเจียวเจียวถึงได้รู้ตัวว่าเพิ่งทำอะไรลงไป ใบหน้าร้อนผ่าวเป็นสีแดงระเรื่อทันที
ซูเฉินมีสีหน้าตะลึงเล็กน้อย
มีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วย?
อืม... ปากเล็กๆ ของน้องสาวคนนี้มันนุ่มจริงๆ นะ!
ชายคนนั้นหัวเราะเย็นชา เหล้าในแก้วกระฉอกออกมาบ้าง "หึหึ ดีมาก!"
"ไม่ทราบว่าคุณซูทำงานอยู่ที่ใด"
ซูเฉินหยิบแตงโมชิ้นหนึ่งขึ้นมาคำใส่ปาก "เพิ่งกลับมาจากต่างเมือง ตอนนี้เป็นคนว่างงาน"
ทุกคนได้ยินแล้วต่างก็หัวเราะเยาะ
"ก็คือไอ้กระจอกจนๆ จากบ้านนอกนั่นแหละ ผู้ชายแก่ระดับนี้จะไปแย่งผู้หญิงกับคุณชายจางได้ยังไง?"
"เจียวเจียวนั่นแหละ เรียกว่าญวนเข้ากล ตั้งใจหาผู้ชายมาทำให้คุณชายจางหมั่นไส้"
"ผู้หญิงโง่คนนี้ ต่อไปจะได้รู้เองว่าคุณชายจางดีแค่ไหน ถ้าฉันหน้าตาดีกว่านี้ละก็ ฉันจะกรีดไปให้คุณชายจางเองเลย เชี้ย ถ้าได้แต่งเข้าตระกูลจางล่ะก็ ฉันก็จะได้ขึ้นรวงกลายเป็นหงส์แล้วสิ"
ทุกคนพูดกันคนละคำ มีเพียงเพื่อนสนิทของหูเจียวเจียวที่นั่งอยู่ข้างๆ เท่านั้นที่ไม่ได้หัวผมเยาะเย้ ยเพียงเธอค่อยๆ โอบแขนหูเจียวเจียว เพื่อปลอบใจ
ถ้าเพื่อนสนิทคนนี้ไม่ชวนกัน หูเจียวเจียวก็ไม่มาหรอก
จริงๆ เธอไม่ชอบสถานที่วุ่นวายแบบนี้เลย
"หูเจียวเจียว ได้ยินแล้วใช่ไหม!" จางอีพิงหัวผมอย่างกระหยิ่ม "ถึงเธอจะอยากหาคนมาบังหน้า ก็ควรหาคนที่สมฐานะหน่อยสิ เข้าใจไหม?"
หาแต่ไอ้หยะแหยงบ้านนอกแบบนี้ มันไม่น่าหัวผมเร้อหรอกหรือ?"
หูเจียวเจียวได้ยิน ก็เดือดดาลขึ้นมาทันที
ดูถูกเธอเฉยเถอะ แต่มากล้าดูถูกพี่เฉินของเธอได้ยังไง