รองหัวหน้าศาลต้าหลี่อุ้มสมุดบัญชีเล่มหนึ่งวิ่งเข้ามา เห็นว่าเป็นเฮ่อหลานฉือ ก็รีบยิ้มกล่าวว่า “ท่านโหวน้อยมารับหย่งชางโหวสินะ!”
เฮ่อหลานฉือเหลือบมองอี้จื่อชวนที่เดินลับตาไปแล้ว เงียบไปครู่ใหญ่ จึงใช้สายตาส่งสัญญาณแก่หลานถิง ให้เขายื่นกล่องดำในมือส่งให้รองหัวหน้าศาลต้าหลี่ “เส้าชิงใต้เท้าโปรดตรวจนับดูเถิด ว่าพอหรือไม่!”
รองหัวหน้าศาลต้าหลี่รีบรับกล่องดำมา พลางเปิดออกพลางกล่าวว่า “ศาลต้าหลี่ของเราก็พึ่งเคยรับเงินเช่นนี้เป็นครั้งแรก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะลงบัญชีอย่างไรดี!”
อี้จื่อชวนมารับตำแหน่งศาลต้าหลี่เมื่อห้าปีก่อน ศาลต้าหลี่ในอดีตเป็นเช่นไรพวกเขาหาได้แจ้งชัดไม่ แต่หลังจากอี้จื่อชวนรับช่วงต่อ ศาลต้าหลี่ก็กลายเป็นเรือนจำทัณฑ์สวรรค์บนแดนมนุษย์ที่ผู้คนเลื่องลือ ผู้ใดที่ถูกศาลต้าหลี่จับกุม เพียงก้าวเข้ามาในนี้ก็ยากจะออกไปได้อีก ต่อให้ออกไปได้ ก็มักถลอกปอกเปิกไปครึ่งหนึ่ง
รองหัวหน้าศาลต้าหลี่ก็ติดตามอี้จื่อชวนมาตั้งแต่ครั้งนั้น ความจริงแล้วข่าวลือข้างนอกก็เกินจริงไปมากบ้างน้อยบ้าง โดยแท้แล้วศาลต้าหลี่ก็ให้ประกันตัวได้ เพราะบางครั้งเมื่อสืบคดีหนึ่งๆ ก็จะพาดพิงผู้คนมากมายเหลือเกิน ย่อมพัวพันไปถึงผู้ที่กระทำผิดเพียงเล็กน้อย คนเหล่านี้ก็สามารถเสียเงินประกันออกไปได้
ทว่า ศาลต้าหลี่ไม่เคยมีมาก่อนเลย ที่ผู้ใดมือเปื้อนเลือดมนุษย์แล้วยังประกันตัวออกไปได้
เส้าชิงใต้เท้าพลางนับทองไปพลางเหลือบมองเฮ่อหลานฉืออย่างแนบเนียน “หย่งชางโหวครั้งนี้ถือว่าโชคดี ต้องรู้ว่าบัญชีรายชื่อของบ่อนซือเก๋อพวกนั้น มันจดบันทึกคดีฆ่าคนไว้หลายคดี โชคดีที่หย่งชางโหวเพียงแค่ลงหุ้น บ่อนแห่งนี้ยังมีเจ้าของที่แท้จริง มิฉะนั้นอย่าว่าแต่ทองหกพันตำลึงเลย ต่อให้เป็นหมื่นตำลึง คนผู้นี้ท่านโหวน้อยก็ไม่มีทางประกันออกไปได้”
สีหน้าเฮ่อหลานฉือย่ำแย่อย่างยิ่ง เขายืนอยู่ข้างกายเส้าชิงใต้เท้ามาโดยตลอด ฟังคำเหล่านั้น หาได้เอ่ยสิ่งใดไม่
แม้เฮ่อหลานฉือจะมิยินยอม แต่เขาก็รู้แก่ใจดีว่า ที่รองหัวหน้าศาลต้าหลี่กล่าวนั้นเป็นความจริงยิ่งนัก หลายปีมานี้ ใครก็ตามที่มือเปรอะเปื้อนชีวิตคน ไม่มีผู้ใดรอดชีวิตเดินออกจากศาลต้าหลี่ได้เลย