อี้จื่อชวนเป็นคนชอบดูเรื่องวุ่นวายไม่เคยกลัวเรื่องจะใหญ่โต หลังจากอ่านราชโองการจบก็ไม่รีบจากไป กลับนั่งอยู่ในโถงหน้าคอยเฝ้าดูพวกขันทีขนหีบสินเดิมเข้ามาทีละหาบ
"ท่านแม่ทัพช่างอารมณ์ดีเสียจริง!" อี้จื่อชวนรับถ้วยชาจากสาวใช้ ย่างสามขุมเข้าไปใกล้แม่ทัพเซี่ย พลางเอ่ยถามเสียงเบาว่า "ยังไม่ขับไล่คนพวกที่มาแย่งชิงงานวิวาห์คุณหนูเซี่ยออกไปอีกหรือ หรือว่าจะเก็บไว้เลี้ยงข้าวเย็นด้วยกัน?"
สีหน้าเซี่ยเม่าเซียนดำคล้ำสลับเขียว ดูไม่ได้อย่างยิ่ง
ทั่วทั้งเมืองเปี้ยนจิงล้วนมีสายลับของฮ่องเต้กระจายอยู่ทั่วทุกหนแห่ง เรื่องภายในจวนแม่ทัพก็ไม่อาจปิดบังเบื้องบนได้
ยิ่งไปกว่านั้นราชโองการนี้ยังมาถึงได้เหมาะเจาะราวกับนัดหมาย เนื้อความในนั้นยังเจาะจงระบุถึงเรื่อง "สินเดิม" อย่างชัดแจ้ง ราวกับจะบอกให้พวกคนในตระกูลได้รับรู้ มองดูสีหน้าเซี่ยเม่าเซียนแล้วแค่นยิ้ม จากนั้นก็เติมเชื้อไฟอีกหนึ่งแรง "ข้านึกไม่ถึงเลยว่าเรื่องที่ตำหนักหย่งอานจะถอนหมั้น ทั้งที่วันนั้นรู้เห็นกันอยู่ไม่กี่คน เหตุใดจึงลือกันทั่วทั้งตระกูลจนใครต่อใครอยากเข้ามาแบ่งผลประโยชน์ ท่านแม่ทัพเซี่ย ในจวนของท่านเกรงว่าจะมีไส้ศึกแล้วกระมัง!!"
เซี่ยเม่าเซียนไม่ใช่คนโง่ เรื่องถอนหมั้นกับตำหนักหย่งอาน ผู้รู้เห็นมีเพียงหยิบมือเดียว อยู่ดีๆ ก็ลุกลามจนกลายเป็นสภาพเช่นนี้ ต่อให้ไม่ต้องใช้สมองก็คาดเดาได้ว่าใครอยู่เบื้องหลังคอยขัดขวาง สายตาดุดันดุจมีดคมพุ่งตรงไปยังฮูหยินรองเซี่ยและเซี่ยอวี่รั่ว