กินข้าวเสร็จ หลี่ขาเป๋ก็กลับบ้านตัวเอง
แม้บ้านจะพังถล่มไปแล้ว เขาก็ยังต้องกลับไปดูว่า จะกู้ข้าวของออกมาได้อีกสักเท่าไร
เช้าวันนั้น พี่สาม พี่สี่ และพี่ห้าไม่ได้ไปทำงาน
แต่ช่วยหลี่ขาเป๋กู้ข้าวของ
พวกข้าวของเครื่องใช้และอาหารทยอยขนไปไว้ที่บ้านหัวหน้ากองผลิต
เพราะไม่มีที่เก็บ จึงทำได้เพียงเก็บคอกหมูแล้วเอาของไปวางไว้ก่อน
อย่างไรเสีย คอกหมูก็ไม่ได้เลี้ยงหมูมาสองปีแล้ว ข้างในจึงยังสะอาดอยู่
ก่อนหน้านี้จางอ้ายฮวาใช้น้ำฉีดล้างไปแล้ว ไม่มีกลิ่นเหม็นเลยสักนิด
คิดว่ากว่าจะสร้างบ้านเสร็จคงต้องใช้เวลา หลี่ขาเป๋จึงเสนอว่าจะย้ายไปอยู่ในคอกหมู
เขาจะได้แค่หาไม้กับฟางมาปิดคอกหมูให้มิดชิด
พอได้เฝ้าข้าวของกับเสบียงของตัวเองตอนนอนกลางคืน เขาถึงจะสบายใจ
รอสร้างบ้านเสร็จแล้วค่อยย้ายไปบ้านใหม่ก็ยังไม่สาย
ไม่อย่างนั้นจะให้เขาอยู่ในครัวบ้านคนอื่นตลอดไปก็คงไม่ได้
ไม่สะดวกเอาเสียเลย
ตอนแรกหัวหน้ากองผลิตไม่เห็นด้วย
ในฐานะหัวหน้ากองผลิต จะปล่อยให้ชาวบ้านที่ประสบภัยไปอยู่ในคอกหมูได้อย่างไร
แต่หลี่ขาเป๋ยืนกรานไม่ยอม หัวหน้ากองผลิตจึงทำได้เพียงตกลงในที่สุด
แน่นอนว่า บ้านตระกูลหลินมีคนอยู่มากมาย
ถึงจะเป็นคอกหมู ก็ยังเป็นคอกหมูที่อยู่สบายที่สุดในหมู่บ้าน
ที่นี่ไม่มีลมฝนรั่วเข้ามา ปูที่นอนลงไปก็หลับได้เลย
หลังจากกู้ข้าวของออกมาหมดแล้ว ก็ถึงเวลาเริ่มเก็บกวาดพื้นที่
หลี่ขาเป๋ตั้งใจจะสร้างบ้านตรงที่เดิม จึงขอให้คนในหมู่บ้านมาช่วยแล้ว