“เจียวเจียว ตื่นแล้วเหรอ รีบไปล้างหน้าล้างตา อีกเดี๋ยวก็ได้กินข้าวแล้ว”
พอจางอ้ายฮวาเห็นลูกสาว ก็รีบเรียกเธอทันที
“แม่คะ บ้านเรามีเนื้อมาจากไหนเหรอ?”
พอได้ยินคำถามของลูกสาว จางอ้ายฮวาก็รีบอธิบาย
เนื้อนี่พี่ชายคนโตของลูกเก็บได้ข้างสวนผักบ้านเราตอนออกไปข้างนอก
คงเป็นกระต่ายป่าที่วิ่งลงมาจากเขา อยากกินผักบ้านเรา แต่ไม่คิดว่าตัวเองจะกลายเป็นอาหารเสียก่อน
ครอบครัวของพวกเขามีแปลงผักอยู่ใกล้เชิงเขาด้านหลัง ตอนบ่ายหลินกั๋วต้งไปเก็บผัก ก็เห็นกระต่ายป่าตัวนี้กำลังกินผักของบ้านตัวเองอยู่
หลินกั๋วต้งจะยอมได้ยังไง?
เขาจึงพุ่งเข้าไปเตะกระต่ายจนสลบ
คืนนี้เลยมีเนื้อเพิ่มมาอีกจานหนึ่ง
กลิ่นกระต่ายตุ๋นหอมจริง ๆ ชวนให้น้ำลายสอไม่น้อย
แม้แต่หลินเจียวเจียวที่ไม่ค่อยอยากกินเนื้อ จู่ ๆ ก็รู้สึกหิวขึ้นมาอย่างมาก
เธอรีบไปล้างหน้า พอจัดการเสร็จ พวกพี่ชายก็ยกกับข้าวมาวางบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว
ทุกคนในครอบครัวนั่งล้อมโต๊ะ กินข้าวกันพลางชวนกันคุยไปด้วย
ในชามของหลินเจียวเจียวมีขากระต่ายเพิ่มมาหนึ่งขา แถมยังมีผักคลุกเย็นฝีมือแม่อีกด้วย
ทั้งหอม ทั้งเผ็ด แถมยังช่วยตัดเลี่ยน
แต่หลังจากทุกคนกินข้าวเสร็จและนั่งคุยกันอยู่ในห้องโถงใหญ่
จู่ ๆ ก็มีคนวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาจากนอกบ้าน
“แย่แล้ว หัวหน้ากองผลิต!”
“บ้านของหลี่ขาเป๋ถล่ม ตอนนี้เขายังถูกทับอยู่ข้างใต้!”
“รีบไปดูกับผมหน่อยครับ!”