[ได้ยินคำพูดนั้น นาวีอาก็รู้สึกกังวลขึ้นมา “เมื่อกี้แค่ขับไล่มันไปได้เท่านั้นใช่ไหม ถ้าเป็นอย่างนั้น พอมันฟื้นตัวแล้ว มันจะกลับขึ้นมาบนบกและเล็งชาวฟอนเทนเป็นเป้าหมายอีกหรือเปล่า?”]
[“ใช่ หรือจะพูดว่ามันอยากขึ้นมาบนบกตั้งนานแล้วก็ได้ ที่เพิ่งปรากฏตัวต่อหน้าพวกเราเป็นครั้งแรกตอนนี้ ก็ต้องขอบคุณผู้บริหารฟาตุยคนนั้น” เนอเวย์แลตต์กล่าว]
[“ดูจากสภาพเหนื่อยล้าของเขาแล้ว คงต่อสู้พัวพันกับวาฬตัวนั้นมาไม่รู้ตั้งนานแค่ไหนแล้ว”]
[“เจ้าคุณชายจอมคลั่งการต่อสู้เองก็มีความเกี่ยวข้องกับวาฬตัวนี้อยู่แล้ว ไม่นึกเลยว่าจะได้ใช้ประโยชน์ในเวลาแบบนี้” พายมอนกล่าวอย่างสะท้อนใจ พลางนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงรีบหันไปมองเนอเวย์แลตต์]
[“ถ้าอย่างนั้น พวกเราก็รู้แล้วว่าวาฬตัวนี้คือต้นตอของภัยพิบัติในคำทำนาย แค่หาทางเอาชนะมันได้ ก็จะหยุดไม่ให้คำทำนายเป็นจริงได้ใช่ไหม?”]
[“ไม่ทันแล้ว...” เนอเวย์แลตต์ส่ายหน้า]
[“หมายความว่ายังไง?” นักเดินทางถามต่อ]
[เนอเวย์แลตต์กล่าวว่า “ตอนที่พวกเราไม่รู้ตัว มันก็ดูดซับพลังจากทะเลต้นกำเนิดของดาวเคราะห์ไปมากมายแล้ว จนแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับทะเลต้นกำเนิดของดาวเคราะห์ไปแล้ว”]
[“บางทีมันอาจยังมีชีวิตอยู่ ต่อให้ทำลายไทวัททั้งใบ แล้วว่ายไปยังโลกอื่นต่อ”]
[“ฉัน... ฉันยอมรับไม่ได้” นาวีอาพูดเสียงดังเมื่อได้ยินเช่นนั้น]
[“ทุกอย่างที่พวกเราทำได้ก็ทำไปหมดแล้ว กระทั่งตัวการตัวจริงก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า... แต่ในเวลาแบบนี้กลับมาบอกฉันว่าศัตรูที่เรากำลังเผชิญอยู่เป็นศัตรูที่ไม่มีทางเอาชนะได้ แบบนี้มันโกงเกินไปแล้ว”]