“พี่ชาย!!!”
อิ๋งกำลังจะก้าวเข้าสู่ดินแดนอินาซึมะ เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นทันที มือพลันกำดาบไร้คมซึ่งเป็นของสืบทอดประจำตระกูลแน่นโดยไม่รู้ตัว
หัวใจพลันเต้นระทึกจนแทบขึ้นมาจุกที่คอ
“บ้าจริง เทพสายฟ้าคิดจะทำอะไรกันแน่ ถ้าพี่ชายเป็นอะไรไป ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่!!!”
อิ๋งกัดฟันกรอด ดาบไร้คมในมือสั่นระริกอย่างรุนแรง
เธอไม่สงสัยเลยว่า หากทำได้ เธอคงพุ่งเข้าไปในจอสวรรค์ทันที เพื่อรับดาบนั้นแทนคง
“อิ๋ง ใจเย็นก่อน นั่นไม่ใช่พี่ชายของเธอนะ” พายมอนรีบพูด ก่อนจะรู้ตัวว่าคำพูดของตัวเองฟังดูแปลก ๆ จึงรีบโบกมือ
“ไม่สิ ฉันหมายความว่า จากเนื้อหาที่ฉายบนจอสวรรค์ เธอกับพี่ชายน่าจะแยกกันเดินอยู่บนเส้นทางที่ตรงกันข้ามในคนละโลก”
“ถ้าเธอเป็นนักเดินทาง พี่ชายของเธอก็เป็นเจ้าชายแห่งอะบิส แต่ถ้าพี่ชายของเธอเป็นนักเดินทาง เธอก็เป็นเจ้าหญิงแห่งอะบิส”
“เพราะงั้น คนที่ถูกเทพสายฟ้าฟันบนจอสวรรค์ดูเหมือนจะเป็นพี่ชายของเธอ แต่ที่จริงแล้วน่าจะเป็นเธอต่างหาก”
พายมอนอธิบายอ้อมค้อมเสียยืดยาว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อิ๋งกลับไม่ร้อนใจเท่าเดิม
หากต้องเลือกว่าในระหว่างเธอกับพี่ชาย ใครจะเป็นฝ่ายรับการโจมตี เธอก็ยังอยากให้ตัวเองเป็นฝ่ายเผชิญกับทุกสิ่งมากกว่า
แต่ว่า…
“ถ้าเป็นแบบนั้น ในอีกโลกหนึ่ง คนที่รู้จักและออกเดตกับบาร์บารา ลิซ่า ยูรา กานอวี่ เคชิง หนิงกวาง…พวกเธอทั้งหมดก็จะกลายเป็นคนที่พี่ชายฉันรู้จักและออกเดตด้วยงั้นเหรอ”