นาตะ
เอียนซานเกาหัว ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
“นี่มันเกินจริงไปหน่อยหรือเปล่า วันเกิดก็ไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองเลือกได้ แถมยังเป็นแค่รหัสเรียกแทนอย่างหนึ่ง จะบอกอะไรได้ล่ะ? บางทีมันอาจเป็นแค่ชื่อที่เทพแห่งหินตั้งขึ้นมาตามใจชอบก็ได้?”
“ที่พิเศษหน่อยก็คงมีแค่ผู้คุ้มครองแห่งหิน เทียนซิง”
“แต่ฟังดูแล้วก็ไม่ได้มีอะไรน่าตกใจนี่นา ทั้งหมดก็เป็นแค่การคาดเดา”
“อีกอย่าง เรื่องดวงอาทิตย์อะไรนั่น พวกเราก็เรียกมาฟีกาว่าดวงอาทิตย์เหมือนกันไม่ใช่เหรอ? ก็ไม่ได้แปลกอะไรขนาดนั้นนี่?”
เอียนซานเอ่ยอย่างไม่เข้าใจ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซิทลาลีก็ส่ายหน้า ก่อนโต้แย้งว่า “ไม่ เรื่องนี้ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น”
“ถึงตอนเรียกมาฟีกา พวกเราจะใช้คำว่าดวงอาทิตย์ด้วยก็เถอะ”
“แต่ดวงอาทิตย์ก็มีความหมายต่างกัน”
“เวลาพวกเราเรียกมาฟีกาแบบนั้น ส่วนใหญ่ก็เป็นการเปรียบเปรย หมายถึงเธอเปรียบเสมือนดวงอาทิตย์”
“แต่ความสัมพันธ์ระหว่างดวงอาทิตย์กับเทพแห่งหินที่จอสวรรค์กล่าวถึงนั้น ดูจะเป็นสัญลักษณ์เชิงศาสตร์ลี้ลับมากกว่า ดวงอาทิตย์ในความหมายนั้นใกล้เคียงกับที่พวกเราขับขานไว้ในบทกวีวิญญาณคืนชีพ ว่าเติบโตไปพร้อมกับดวงอาทิตย์และสายลม”
“ดวงอาทิตย์แบบนั้นมีความหมายใกล้เคียงกับแสงแรกเริ่ม ผู้ปกครองสรรพสิ่ง และผู้ปกครองสวรรค์เบื้องสูง”
“ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ดวงอาทิตย์ที่เทพแห่งหินเป็นตัวแทนก็ชวนให้คิดหนักแล้ว”
“ก็อย่างที่จอสวรรค์กล่าวไว้ สำหรับคนธรรมดา เรื่องพวกนี้อาจเป็นแค่เรื่องบังเอิญ แต่เทพแห่งหินกลับมีความบังเอิญมารวมกันมากมายเกินไป จนดูไม่ธรรมดาเอาเสียเลย”