“น่าจะเกี่ยวข้องกับอะบิสล่ะมั้ง?”
สิงชิวคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น
“จำได้ไหม? จอสวรรค์เคยบอกว่า ในสงครามฝังเพลิง หลางกานถูกอะบิสปนเปื้อน เทพแห่งสรรพสิ่งจึงส่งเหล็กปักสวรรค์ลงมาชำระล้าง”
“แต่ดูจากที่ซือไป๋ยอมเสี่ยงชีวิตขัดขวางเหล็กปักสวรรค์ การชำระล้างครั้งนั้นก็น่าจะนำหายนะมาสู่ดินแดนแถบนั้นด้วย”
“เรื่องแคนเรีย ฉันรู้ไม่มากนัก รู้แค่ว่าเป็นอาณาจักรใต้ดินโบราณที่หายสาบสูญไปเมื่อห้าร้อยปีก่อน ว่ากันว่ามีอารยธรรมรุ่งเรืองมาก”
“แต่เมื่อห้าร้อยปีก่อน ภัยพิบัติจากอะบิสได้โจมตีเจ็ดประเทศแห่งไทวัท หายนะแคนเรียก็น่าจะเกิดจากสาเหตุเดียวกัน หรืออาจร้ายแรงยิ่งกว่านั้นด้วยซ้ำ”
“ไม่อย่างนั้นเหล่าเทพคงไม่ไปรวมตัวกันที่แคนเรีย บางทีตอนนั้นเทพแห่งสรรพสิ่งอาจส่งเหล็กปักสวรรค์ลงมาอีกครั้ง ทำให้พี่น้องของนักเดินทางคิดว่าการล่มสลายของแคนเรียเกี่ยวข้องกับเทพแห่งสรรพสิ่ง จึงเลือกเป็นศัตรูกับท่าน?”
“ถึงขั้นที่ในสายตาของพวกเขา เจ็ดประเทศกับเจ็ดเทพก็เป็นต้นเหตุที่ทำให้แคนเรียล่มสลายด้วยงั้นเหรอ?” สิงชิวคาดเดาอย่างไม่แน่ใจ
……
เมืองมอนด์
แม้จะรู้ว่าในโลกบนจอสวรรค์ ตัวเองเป็นพี่ชาย และพี่ชายเป็นตัวเอง
แต่เมื่อเห็นตัวเองอีกคนพูดเช่นนั้น ทั้งยังรำลึกถึงความทรงจำที่ไม่มีอยู่ในความทรงจำของตัวเอง หยิงก็ยังรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว
โดยเฉพาะตัวเธออีกคนบนจอสวรรค์ ดูเหมือนจะเป็นผู้วางแผนให้เกิดภัยพิบัติมังกรพายุ
จนผู้คนมอนด์ที่อยู่รอบข้างต่างมองเธอด้วยสายตาแปลก ๆ