[เมื่อเห็นภาพตรงหน้า รูม่านตาของเรลิลหดเล็กลง เขาตื่นตระหนกสุดขีด รีบวิ่งตามไปทันที]
[“โซลินทิส? เดี๋ยวก่อน อย่าเข้าไป!”]
[“โซลินทิส?! โซลินทิส!”]
[เขาตะโกนพลางพุ่งเข้าหาสิ่งที่ดูราวกับหลุมดำ ทว่าทำได้เพียงมองประตูมิติพิเศษบานนั้นค่อย ๆ ปิดลง]
[มือที่ยื่นออกไปจนสุดแรง ท้ายที่สุดก็ไม่อาจสัมผัสคนที่เขาต้องการคว้าเอาไว้ได้]
“ที่แท้ผู้ชายคนนี้ก็คือเรลิลนี่เอง”
“ดูไปก็ไม่ได้มีอะไรโดดเด่น ทำไมจอสวรรค์ถึงเรียกเขาว่าหนึ่งในห้าผู้เป็นบาปล่ะ?”
มาลานีถามด้วยความสงสัย
“พี่สาวที่ชื่อโซลินทิสคนนั้นเป็นคนรักของเขาสินะ แล้วเธอเข้าไปในที่แบบไหนกัน?”
“ระหว่างพวกเขาคงมีเรื่องเข้าใจผิดกันอยู่สินะ”
“ดูจากสถานการณ์ของทั้งคู่แล้ว พวกเขาน่าจะยังรักกันมาก ทั้งคำพูดของพี่สาวคนนั้น รวมถึงท่าทางของเรลิลที่ตื่นตระหนกหลังเห็นเธอเข้าไปในมิตินั่น”
“ถ้าอย่างนั้น มีอะไรก็คุยกันให้รู้เรื่องสิ มีคำไหนที่พูดไม่ได้กัน?”
“นั่นคืออะบิส” ซิตราลีพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“เห็นสิ่งที่ดูเหมือนหมอกสีม่วงดำพวกนั้นไหม? นั่นคือการปนเปื้อนจากอะบิสที่รุนแรงมาก”
“อะบิสไม่ได้แค่แปลงร่างเป็นอสูรกายเพื่อโจมตีมนุษย์เท่านั้น แต่ยังส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อจิตใจผู้คน และขยายอารมณ์ด้านลบของพวกเขาให้รุนแรงขึ้นด้วย”
“ระหว่างสองคนนั้นต้องมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น จนเกิดความเข้าใจผิดกัน แล้วอะบิสก็ขยายอารมณ์เหล่านั้น พร้อมกับรบกวนการตัดสินใจของพวกเขา”