【ในดวงตาของเรลิล ยังคงสะท้อนภาพของโซลินทิสที่ร่วงหล่นลงไปในห้วงมิติราวกับหลุมดำอยู่เสมอ】
【เมื่อมองภาพตรงหน้า แสงสีแดงฉานดุจการล่าเวทก็ไหลเวียนไปทั่วร่างของเขา ราวกับการล่าเวทที่กำลังเคลื่อนไหว】
【ภายใต้อำนาจแห่งอะบิส ผมหยิกสีน้ำตาลของเรลิลค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีขาว ดวงตาสีฟ้าที่เคยหม่นหมองก็กลายเป็นสีแดงชาด】
【หยดน้ำตาหยดหนึ่งร่วงหล่น ความทรงจำแสนหวานของคนทั้งคู่เริ่มสั่นไหว ไม่ว่ามือสีเลือดจากห้วงอะบิสจะยื่นออกไปไกลเพียงใด ก็ไม่อาจคว้าร่างที่ถูกกำหนดให้เลือนหายไปนั้นไว้ได้】
【เขาทุ่มเทกำลังทั้งหมด เปิดประตูบานที่โซลินทิสหายเข้าไป】
【“ผมจะตามหาเธอให้เจอ ถึงตอนนั้น บอกคำตอบของเธอให้ผมฟังนะ”】
【พูดจบ เรลิลก็กระโจนเข้าไปในห้วงมิตินั้น】
【เหลือเพียงภาพถ่ายของคนทั้งสองที่แตกกระจายอยู่บนพื้น】
ภายในกรูปอฟ
แม้บรรยากาศจะเปลี่ยนไปเล็กน้อยเพราะสการามูชกับด็อกเตอร์
แต่เมื่อเห็นภาพนี้ เหล่าผู้บริหารหญิงหลายคนก็อดเงียบไปไม่ได้
หนุ่มสาวยังพอทำใจได้ เพียงขยับนิ้วอย่างงุนงงเล็กน้อย เธอพอจะสัมผัสได้ว่ามิติที่โซลินทิสกับเรลิลเข้าไปนั้น คือเงาสะท้อนของดวงจันทร์ในตำนาน
อีกทั้งเธอยังมีความสามารถเปิดประตูบานนี้ได้ เพียงแต่ต้องใช้พลังจำนวนมหาศาล
ส่วนอีกสามคนกลับคิดไปไกลกว่านั้น
เพราะพวกเธอต่างมีเรื่องค้างคาใจของตัวเองไม่ต่างจากเรลิล