อินาซึมะ
ภายในดินแดนเตรียมจิตวิญญาณ
“สการามูช นั่นคือเด็กที่กูจิพูดถึงหรือ?”
มาคโตะจับจ้องจอสวรรค์อย่างครุ่นคิด
“อืม” เออิพยักหน้า “ได้ยินจากกูจิว่าเขาเข้าร่วมกับฟาตุย และยังปลดผนึกที่อยู่บนร่างกายออกด้วย”
“หลายปีมานี้ ดูเหมือนเขาจะทำบางอย่างที่มุ่งเป้ามายังอินาซึมะด้วย”
“เรื่องนี้กูจิเคยบอกว่าฉันลังเลเกินไป ถ้าตอนนั้นฉันใจแข็งกว่านี้สักหน่อย บางทีเรื่องมากมายเหล่านี้คงไม่เกิดขึ้นสินะ?”
“แต่ฉัน…” เออิดูลำบากใจ ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี
“ฉันรู้สึกมาตลอดว่าติดค้างเด็กคนนั้นอยู่ เป็นเพราะฉันจัดการเรื่องของตัวเองไม่ดี และก็จัดการเรื่องของเขาไม่ดีด้วย”
“เรื่องนี้เป็นความผิดของเธอจริง ๆ” มาคโตะมองเออิอย่างจริงจังพลางกล่าว
“เรื่องนี้เธอจัดการผลีผลามเกินไปหน่อย”
“ถ้าเห็นว่าเขาเป็นสิ่งประดิษฐ์ไร้ประโยชน์จริง ๆ ก็ควรทำลายทิ้งเสียตั้งแต่แรก”
“แต่ถ้ายอมรับว่าเขาเป็นปัจเจกที่แยกจากผู้อื่น ในฐานะผู้สร้าง เธอก็ควรชี้นำให้เขาเดินไปในทางที่ถูก ไม่ใช่ทิ้งเขาไว้โดยไม่ใส่ใจราวกับเป็นสิ่งของชิ้นหนึ่ง”
“ในเรื่องนี้ กูจิจัดการได้ดีกว่าเธอมาก”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เออิก็รู้สึกผิดยิ่งขึ้น เธออ้าปากเหมือนจะพูดแต่ก็หยุดไป สุดท้ายไม่ได้พูดคำอธิบายใดออกมา
“แต่บางที นี่อาจเป็นโชคชะตาก็ได้”
เมื่อเห็นเช่นนั้น มาคโตะก็คว้ามือเออิไว้ แล้วพูดอย่างอ่อนโยนว่า “ฉันเข้าใจ เธอไม่ใช่คนใจร้ายแบบนั้น”