มู่โจวได้ยินจากเพื่อนร่วมห้องไม่นานหลังจากนั้นว่า เสิ่นหลินแตกหักกับจีหานเซิ่งและลี่เฉิงแล้ว
แทบทุกครั้งที่มีสองคนนั้นอยู่ เสิ่นหลินก็จะไม่ปรากฏตัว
เมื่อเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยเข้า เพื่อนในกลุ่มของพวกเขาก็เริ่มดูทิศทางออกและทยอยเลือกข้างอย่างเงียบ ๆ
บรรยากาศจึงยิ่งละเอียดอ่อนขึ้นทุกที
ส่วนมู่โจวกำลังมีความสุขกับชีวิตอยู่คนเดียว
เรียกว่าผิดหวังเรื่องความรัก แต่กลับรุ่งโรจน์เรื่องงาน ช่วงนี้มู่โจวรับโบนัสจนมือเป็นระวิง
ส่วนสาเหตุน่ะหรือ...
เธอแค่เอ่ยถึงความต้องการทางธุรกิจขึ้นมาลอย ๆ ตอนที่เสิ่นหลินกับพวกเขาติดต่อมาเอง พวกเขาก็ส่งคำสั่งซื้อมาให้ถึงที่
ของที่ได้มาฟรี ใครจะไม่รับล่ะ มู่โจวยิ้มรับไว้ทั้งหมด
อีกอย่าง พวกเขาเป็นฝ่ายเสนอมาเอง และการร่วมมือก็ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย โบนัสที่ได้มาก็สมเหตุสมผลทุกประการ เธอรับไว้ได้อย่างเต็มใจ
ฉวยโอกาสที่พวกเขายังรู้สึกผิด มู่โจวไม่เพียงอาศัยพวกเขาปีนป่ายขึ้นไปด้วยตัวเอง แต่ยังช่วยจางซิงเล่อทำยอดได้ไม่น้อย
เดิมทีจางซิงเล่อไม่อยากให้เธอเปลืองน้ำใจ เขายอมได้เงินน้อยลงสักหน่อยดีกว่า
แต่มู่โจวไม่เปิดโอกาสให้เขาปฏิเสธ
“ในบรรดาคนพวกนี้ คนหนึ่งเป็นแฟนเก่าของฉัน อีกสองคนเป็นเพื่อนสนิทของเขา พวกเขาทำร้ายฉัน ฉันขอค่าชดเชยสักหน่อยก็สมควรแล้ว”
พอได้ยินว่าเธอถูกทำร้าย สีหน้าจางซิงเล่อก็เปลี่ยนไปทันที กล้ามแขนเกร็งแน่น ราวกับจะไปคิดบัญชีกับพวกเขา
มู่โจวกลัวเขาจะทำอะไรบุ่มบ่าม จึงกดเขาให้นั่งลงบนเก้าอี้
“พี่ ถ้าใช้ทรัพยากรของพวกเขาได้ เราก็ใช้ให้เต็มที่สิ พวกเราเข้มแข็งขึ้นเอง ถึงจะไม่ถูกใครทำร้ายอีก”