เหล่าผู้บริหารวิทยาลัยอ้ายเซิ่งเป่านั่งหลังตรงอย่างสำรวมต่อหน้าเย่หลาน
หลิงเฟิงเองก็ไม่ต่างกัน
เขาพยายามตั้งใจฟังเรื่องที่ทุกคนกำลังหารือกัน ทว่าหางตากลับเหลือบไปเห็นผืนผ้าที่คุ้นเคย
สิ่งที่ไม่ควรมาอยู่ที่นี่
เขาเอียงหน้ามองไปยังราวแขวนเสื้ออย่างไม่อยากเชื่อสายตา
เสื้อคลุมสีเขียวเข้มตัวหนึ่งแขวนอยู่ตรงนั้น
เนื้อผ้ากำมะหยี่สีเขียวเข้ม ขลิบลูกไม้ถักสีขาว ดูหรูหราแต่แฝงความน่ารัก เป็นงานสั่งตัดด้วยมือทั้งตัว และมีเพียงชิ้นเดียวในประเทศอ้าวเหวย
หลิงเฟิงเคยเห็นมู่โจวสวมมัน
รูปที่เธออัปโหลดลงโซเชียลวันนี้ เธอก็สวมชุดนี้อยู่
เสื้อตัวนี้เหมาะกับเธอมาก เครื่องหน้าที่เดิมดูเย็นชาเมื่ออยู่ใต้เสื้อคลุมตัวนี้กลับเผยความงามเย้ายวนขึ้นมาอีกหลายส่วน
หลิงเฟิงดูรูปเหล่านั้นอย่างละเอียด ทั้งยังบันทึกเก็บไว้ด้วย
เมื่อได้เห็นอีกครั้งในเวลานี้ เขารู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่า
อากาศรอบตัวคล้ายเบาบางลงกะทันหัน หลิงเฟิงอึดอัดแน่นหน้าอกจนเจ็บปวด
รูม่านตาหดแคบ เขาจ้องเสื้อคลุมตัวนั้นเขม็ง
ข้างเสื้อคลุมสีเขียวเข้มยังมีเสื้อโค้ตแคชเมียร์สีดำตัวยาวแขวนอยู่ด้วย
เป็นทรงเครื่องแบบของจักรวรรดิอย่างเห็นได้ชัด เส้นสายดูแข็งกระด้างกว่า ทว่าเมื่ออยู่ข้างเสื้อคลุมสีเขียวเข้ม กลับชวนให้รู้สึกถึงความอ่อนโยนที่แฝงความแข็งกร้าว
เสื้อผ้าสองตัวที่มีสไตล์แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง กลับพันเกี่ยวกันแนบแน่นอยู่เช่นนั้น
หลังความตกตะลึงและไม่อยากเชื่ออย่างสุดขีด ความโกรธที่กดเอาไว้ไม่อยู่ก็พลุ่งพล่านขึ้นมา
เขามองเย่หลานด้วยสายตาเคียดแค้น