เสียงชัตเตอร์ดังแชะ ๆ ในที่สุดก็ถ่ายรูปเสร็จ
มู่โจวรับของที่ระลึกเป็นรางวัลจากมือเจียงเยี่ยนเจ๋อ
หลังเอ่ยเสียงเบาว่า “ขอบคุณค่ะ คุณเจียง” เธอก็ไม่แม้แต่จะรับรูปถ่ายมา ก่อนก้มหน้าวิ่งหนีไป
เจียงเยี่ยนเจ๋อเหลือบมองเอวคอดกับเรียวขายาวของเธออย่างไม่ใส่ใจ
ดูแล้วไม่น่าใช่คนที่จะวิ่งฮาล์ฟมาราธอนได้ คิดไม่ถึงว่าจะอดทนวิ่งจนจบได้จริง ๆ
นับว่ามีความมุ่งมั่นอยู่เหมือนกัน
【เป้าหมายความรัก เจียงเยี่ยนเจ๋อ ระดับความประทับใจเพิ่มขึ้น 1% ระดับความประทับใจปัจจุบัน 4%】
มู่โจวยิ้มบาง ๆ
เธอหอบของที่ระลึกเต็มมือไปหาเพื่อนร่วมห้อง ทุกคนพากันเข้ามาช่วยนวดไหล่กับแขนให้ พลางหัวเราะหยอกล้อกันอย่างคึกคัก
“เธอเก่งมากเลยนะ วิ่งจนจบได้จริง ๆ ด้วย เป็นคนที่สามที่วิ่งฮาล์ฟมาราธอนจบ สุดยอดไปเลย!”
ทุกคนตกลงกันว่าจะไปร้านอาหาร กินมื้อดี ๆ กันสักมื้อ
พวกเธอคุยกันเรียบร้อยแล้วว่ามู่โจวจะกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนคนที่เหลือจะไปจองที่นั่งก่อน
มู่โจวยังเดินไม่ถึงชั้นล่าง ก็ถูกเสิ่นหลินขวางทางไว้
“โจวโจว เธอลงชื่อวิ่งมาราธอนด้วยเหรอ?”
เขาดูอิดโรยอยู่บ้าง คล้ายเมื่อคืนแทบไม่ได้นอน แต่ก็ยังฝืนยิ้มอย่างอ่อนโยน
“เก่งมากเลย ไปสิ ฉันพาเธอไปกินของอร่อย ฉลองกันหน่อย”
ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทุกอย่างยังเหมือนเดิม
แต่มู่โจวกลับทำลายภาพลวงตาที่เขาพยายามประคับประคอง พร้อมย้ำเตือนว่า
“เราเลิกกันแล้ว”
ใบหน้าเสิ่นหลินซีดเผือด หัวใจเจ็บแปลบเหมือนถูกเข็มทิ่ม
“เธอพูดเองว่าเราแค่พักกันก่อน ไม่ได้เลิกกัน”