มู่โจวหลบไปยังมุมเงียบสงบที่ไม่ค่อยมีคน แล้วถ่ายเซลฟี่สวย ๆ ไว้หลายรูป หลังแต่งภาพเสร็จก็โพสต์ลงโมเมนต์เป็นตารางเก้าช่อง
【อยู่คนเดียวก็เปล่งประกายในค่ำคืนได้】
ฉากหลังหรูหราฟุ่มเฟือยกับภาพเซลฟี่ของสาวงามได้รับยอดกดถูกใจหลายร้อยครั้งอย่างรวดเร็ว
เธอไล่ดูทีละรายการ ก่อนเก็บโทรศัพท์มือถืออย่างพอใจ
เหลือบดูเวลาแล้วเตรียมตัวกลับ
ทว่าฝนไม่ได้หยุดตก กลับยิ่งเทกระหน่ำหนักกว่าเดิม
ที่นี่อยู่ชายขอบเขตเมือง การขับรถฝ่าฝนกลับไปย่อมเสี่ยงอยู่ไม่น้อย หลายคนจึงเลือกพักที่โรงแรมกันตรง ๆ
ไหน ๆ ก็จัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ห้องพักก็มีเพียงพอ
มู่โจวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจพักที่นี่เช่นกัน
ครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วส่งข้อความหาฟู่ฉือ
【ฝนตกหนักมาก ฉันจะพักที่นี่สักคืน คุณยังยุ่งอยู่หรือเปล่า?】
เธอแนบภาพเซลฟี่สวย ๆ ไปด้วยหนึ่งภาพ
ฟู่ฉือไม่ได้ตอบกลับ
ตอนนี้เขาอยู่ในอพาร์ตเมนต์ กำลังอ่านข้อมูลที่ให้คนไปสืบมา
ไม่ไกลนัก กู้ยวี่ร้องไห้จนเหนื่อยและหลับไปบนโซฟาแล้ว
ที่แท้ตลอดหลายปีมานี้ กู้ยวี่หาเงินอย่างไม่เลือกวิธีและไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ก็เพื่อสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า
เธอผ่านความลำบากมามากมาย แต่ไม่เคยเล่าความจำเป็นเหล่านั้นให้ใครฟัง
ฟู่ฉือเหลือบมองข้อความที่มู่โจวส่งมา แล้วจ้องภาพของเธออยู่หลายวินาที
จังหวะนั้นเอง มู่โจวก็ส่งข้อความมาอีก
【ได้อานิสงส์จากแฟน วันนี้เลยได้กินขนมอร่อย ๆ แถมยังได้ใส่เสื้อผ้าสวย ๆ มีความสุขจัง ៷＞ᴗ＜៷】
【คุณทำงานต่อเถอะ ฉันไม่กวนแล้ว ราตรีสวัสดิ์นะ】