ในที่สุดโครงการก็สิ้นสุดลง
มู่โจวได้รับเงินรางวัลก้อนโต แถมยังได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นไปอีกขั้น
ขณะเดียวกัน เธอก็ไม่ได้พบจี้ชิงเยี่ยนมานานแล้ว
ตอนแรกเขาลาป่วย ท้ายที่สุดก็ได้ยินมาว่าเขาลาออกและกลับบ้านเกิดไป
พ่อแม่ของมู่โจวยังคงส่งข้อความหาเธอเป็นประจำ ระหว่างนั้นก็พูดถึงเรื่องของจี้ชิงเยี่ยนด้วย
พ่อแม่ของเขาต่างคิดว่าเขามีปัญหาทางจิต ในปากเอาแต่พร่ำถึงชาติที่แล้ว ทั้งยังพูดว่าจะไปตามง้อภรรยา แอบหนีออกไปหลายครั้ง
ท้ายที่สุดครอบครัวก็จนปัญญา จึงส่งเขาเข้าโรงพยาบาลจิตเวช
หลังโครงการจบลง เจียงซวี่ก็ไม่ยอมรอแม้แต่วินาทีเดียว
ในวันตงจื้อ ทีมโครงการจัดงานฉลองความสำเร็จ
ทุกคนต่างมีความสุข วันรุ่งขึ้นยังเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ มู่โจวจึงดื่มไปไม่น้อยอย่างที่นาน ๆ จะทำสักครั้ง
หลังงานเลี้ยงฉลองจบลง เธอโบกมือลาทุกคนอย่างมึน ๆ
ไม่รู้ว่าใครจู่ ๆ ก็ร้องเรียกขึ้นมาว่า “คุณเจียง” เสียงในงานพลันเงียบลงอย่างน่าประหลาดชั่วขณะ
มู่โจวยังยิ้มพลางโบกมือลาทุกคนอยู่ พอหันกลับมาก็ชนเข้ากับอ้อมอกแข็งแกร่ง
เธอได้กลิ่นคุ้นเคย จึงเอนกายพิงอกเขาอย่างผ่อนคลายทันที
เพื่อนร่วมงานต่างทำหน้าอึ้ง ตั้งใจจะเข้ามาช่วยประคองเธอ
ทว่าเบื้องหน้าสายตาทุกคน เจียงซวี่กลับยกมือโอบเอวมู่โจวไว้ พลางก้มมองเธอด้วยรอยยิ้ม
“ดื่มมาเหรอ?”
น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือความเอ็นดูอย่างเห็นได้ชัด
มู่โจวซบอยู่กับอกเขา ส่งเสียง “อืม” เบา ๆ
รอบข้างเงียบสนิทในพริบตา
สายตาที่เจียงซวี่มองเธอเปิดเผยเกินไป จนไม่มีใครคิดเป็นอย่างอื่นได้อีก