เมื่อหัวหน้าทราบว่ามู่โจวจองร้านอาหารส่วนตัวแห่งนั้นได้จริง ๆ สีหน้าก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เดิมทีเธอเองก็ไม่ได้คาดหวังอะไร ใครจะคิดว่ามู่โจวจะมอบเซอร์ไพรส์ให้เธอได้
หลังเลิกงานในวันถัดมา มู่โจวอาศัยรถเพื่อนร่วมงานไปที่ร้านอาหารส่วนตัวด้วยกัน
ร้านนี้มีชื่อเสียงมากในจิงโจว บรรยากาศหรูหราเป็นส่วนตัว อีกทั้งเรื่องรสชาติอาหารก็ไม่ต้องพูดถึง
เมื่อทุกคนมาถึงห้องส่วนตัว หัวหน้ากล่าวอะไรสั้น ๆ ไม่กี่คำ ทุกคนก็เริ่มลิ้มลองอาหารเลิศรสที่หาโอกาสกินได้ยาก
บรรยากาศดีมาก ทุกคนต่างดื่มกันไปเล็กน้อย
มู่โจวดื่มไม่เก่งเอาเสียเลย แค่แก้วเดียวก็เริ่มเวียนหัว แก้มแดงระเรื่อ ทุกคนเห็นสภาพเธอแล้วจึงไม่ยอมให้ดื่มต่อ
บรรยากาศกำลังครึกครื้น หัวหน้าออกไปรับโทรศัพท์ข้างนอก คิดไม่ถึงว่าจะเห็นเจ้าของใหญ่ของเครือบริษัทอยู่ที่นั่นด้วย เธอรีบอธิบายว่า
“คุณเจียง สวัสดีค่ะ แผนกของเราเพิ่งได้คำสั่งซื้อก้อนใหญ่ ฉันเลยพาพนักงานออกมาเลี้ยงฉลองกันค่ะ”
เจียงเยี่ยนเจ๋อพยักหน้ารับคำ
จังหวะนั้นมีคนออกมาจากห้องส่วนตัวพอดี เขาจึงมองไปตามสัญชาตญาณ และเห็นใบหน้าด้านข้างของมู่โจวเข้าอย่างจัง
เธอเท้าคาง เอียงศีรษะเล็กน้อย ผิวขาวผ่องแต้มสีแดงจาง ๆ ดวงตาคู่งามพราวระยับ ราวกับลูกพีชสุกฉ่ำที่ชวนให้เด็ดลิ้มลอง
ไม่รู้ว่าคนตรงข้ามพูดอะไร เธอถึงยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว แม้แต่เส้นผมก็ยังเผยความน่ารักอ่อนหวานที่ซ่อนไว้ไม่มิด
ประตูปิดลงอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเจียงเยี่ยนเจ๋อก็พลันขรึมลง
เดิมทีหัวหน้าเตรียมจะส่งเจ้าของบริษัทกลับอยู่แล้ว ใครจะคิดว่าอีกฝ่ายจะหยุดฝีเท้ากะทันหัน แล้วจ้องเธอด้วยสายตาเย็นชา