หลังรู้ว่าตัวเองแต่งงานแล้ว ฉินซูอวี่ก็เคยจินตนาการถึงภรรยาคนนี้ไว้มากมาย
รูปถ่ายไม่อาจทำให้เขารู้สึกถึงตัวตนของเธอได้เลยแม้แต่น้อย
จนกระทั่งวินาทีนี้ เมื่อใบหน้านั้นปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างมีชีวิตชีวา ราวกับมีบางสิ่งกำลังหยั่งรากในใจเขา
เขาก้าวออกไปโดยไม่รู้ตัว แต่ในวินาทีถัดมา กลับเห็นแผ่นหลังที่ขวางหูขวางตา
ตรงข้ามกับมู่โจวมีผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่
และตอนนี้ผู้ชายคนนั้นกำลังประคองแก้มของมู่โจวอย่างสนิทสนม ก่อนก้มลงจูบเธอ
แก้มของหญิงสาวแดงระเรื่อ งามหยาดเยิ้ม ครั้นชายหนุ่มกำลังจะจูบต่อ เธอก็ก้มตาราวกับคิดจะหลบ ทว่าสุดท้ายก็ไม่ได้ถอยหนี เพียงกำมือแน่นขึ้นเล็กน้อย
จูบนั้นดูเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง
ไม่รู้ว่าทั้งคู่พูดอะไรกัน หญิงสาวจึงลุกขึ้นเดินตามพนักงานบริการออกไป
ส่วนฉินซูอวี่ที่ยืนนิ่งแข็งทื่อ ในที่สุดก็ขยับเท้าได้อีกครั้ง
เขากำหมัดแน่น ต่อให้พยายามข่มกลั้นอย่างเต็มที่ สีหน้าก็ยังยากจะปกปิดความดุดัน
ปั๋วซีหวยนัดเขามาที่นี่ ทั้งยังจงใจให้เห็นภาพตรงหน้า แน่นอนว่าเขาย่อมรู้ว่าอีกฝ่ายคิดร้ายอะไรอยู่
ปั๋วซีหวยเหลือบเห็นท่าทางเดือดดาลของเขา สีหน้าไม่ไหวติงแม้แต่น้อย เขาหยิบผ้าเช็ดปากขึ้นมาเช็ดมืออย่างสง่างาม ก่อนผงกศีรษะให้ฉินซูอวี่ที่ยังยืนอยู่ตรงนั้นเล็กน้อย
“ทำไม จะลงมือกับผมที่นี่หรือไง?”
ฉินซูอวี่กัดฟันกรอด แล้วนั่งลงตรงที่มู่โจวนั่งเมื่อครู่
ปั๋วซีหวยเรียกพนักงานเข้ามาอย่างไม่ทุกข์ร้อน ขอแก้วใบใหม่ รินเครื่องดื่มเสร็จก็เลื่อนไปตรงหน้าฉินซูอวี่