“วันนี้ทำอะไรบ้าง?”
คำถามของปั๋วซีหวยทำให้สีหน้าของมู่โจวตื่นตระหนกขึ้นเล็กน้อย
เธอรู้ว่าคนข้างกายปั๋วซีหวยจะรายงานเรื่องของเธอให้เขาฟัง จึงไม่กล้าปิดบัง
หลังนิ่งไปครู่หนึ่ง เธอก็เอ่ยอย่างรู้สึกผิดว่า
“ไม่มีอะไรค่ะ ก็แค่บังเอิญเจอพี่สาวกับน้องชาย แล้วกลับบ้านไปกับพวกเขารอบหนึ่ง”
ปั๋วซีหวยยังคงวางท่าสูงศักดิ์และเย็นชา
“แล้วก็?”
มู่โจวกลืนน้ำลาย
“แล้วก็...ได้เจอฉินซูอวี่ด้วยค่ะ”
เธอเหลือบมองปั๋วซีหวยอย่างระมัดระวัง เห็นเพียงใบหน้าคมเข้มของเขา แววตาดำสนิทมีประกายบางอย่างที่ยากจะอ่าน
ชวนให้คนรู้สึกประหม่าอย่างไม่มีเหตุผล
“พูดต่อ”
เสียงทุ้มเย็นดังลอดออกมาจากหน้าจอ
ราวกับการสอบสวนอย่างไร้ความปรานีของผู้มีอำนาจ แรงกดดันหนักอึ้งถาโถมเข้ามา มู่โจวจึงหลบสายตาโดยไม่รู้ตัว
“ไม่มีอะไรแล้วค่ะ ก็แค่คุยกันเรื่อยเปื่อย”
มู่โจวไม่ได้เล่าว่าพูดอะไรที่บ้านตระกูลมู่บ้าง ปั๋วซีหวยเองก็ไม่ได้ซักไซ้
เขาคิดว่ามู่โจวคงเห็นว่าข้อเสนอของครอบครัวเหลวไหลเกินไป จึงไม่รู้จะพูดถึงเรื่องไร้สาระพวกนั้นอย่างไร
เมื่อเธอไม่อยากพูด เขาก็ไม่บังคับ
แต่เขาไม่คิดเลยว่า พอกลับไปอย่างเร่งรีบทั้งวันทั้งคืน มู่โจวจะมอบ “เซอร์ไพรส์” ชิ้นใหญ่ให้เขา
ยามเย็น มู่หว่านชิงมาที่บ้านของมู่โจวเป็นครั้งแรก
ไม่ว่าจะทำเลที่ตั้งหรือการตกแต่งจัดวาง บ้านหลังนี้ล้วนเผยให้เห็นถึงความมั่งคั่งสูงศักดิ์ที่คนทั่วไปเอื้อมไม่ถึง
เงินทองธรรมดาไม่อาจซื้อสิ่งเหล่านี้ได้
เพียงชั่วขณะนั้น มู่หว่านชิงก็ตัดสินใจแล้วว่าเธอจะต้องคว้าปั๋วซีหวยมาให้ได้