ตอนที่ 108 ทะลุมิติ: ตัวประกอบเจ้าเล่ห์หน้าตางดงามเกินไป จนทำให้เขาคลุ้มคลั่ง

ไม่นานก็ถึงวันที่ 13

หลังเลิกเรียน มู่โจวก็ไปที่บริษัทตระกูลฟู่

เธอไม่เห็นฟู่ฉือ ผู้ช่วยของเขาจึงพาเธอไปยังห้องทำงานกับพื้นที่พักผ่อน

ผู้ช่วยเตรียมขนม ผลไม้ และเครื่องดื่มกาแฟไว้ให้เธออย่างใส่ใจ

“ชั้นนี้เปิดให้เยี่ยมชมได้ทุกพื้นที่ หากต้องการอะไรเรียกฉันได้เลยครับ”

หลังผู้ช่วยออกไป มู่โจวก็หยิบผลไม้กล่องเล็กขึ้นมา แล้วเดินชมไปเรื่อย ๆ อย่างไม่รีบร้อน

บริเวณนี้เป็นพื้นที่ทำงานของผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มบริษัท ทั้งกว้างขวางและมีผังคล้ายคลึงกันไปหมด

เดินไปเดินมา มู่โจวก็หาทางกลับไม่เจอ

เธอเห็นพื้นที่แห่งหนึ่งซึ่งตกแต่งต่างจากบริเวณอื่นอย่างเห็นได้ชัด

ที่นี่ดูคล้ายห้องทดลองมากกว่า

สิ่งที่เห็นมีแต่สีขาวและชั้นวางโลหะบางส่วน

มู่โจวกวาดตามองรอบ ๆ ด้วยความสงสัย รู้สึกเหมือนกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้ออบอวลอยู่ในอากาศ

เธอไม่ทันสังเกตว่ามีโซฟาปรากฏอยู่ตรงหน้าเมื่อไร

พอเห็นเข้า เธอก็เซถลา บลูเบอร์รีในมือร่วงลงไปเกือบหมด

เธอรีบทรงตัว แล้วจึงเห็นว่าบนโซฟามีคนอยู่ด้วย

ผู้ชายคนหนึ่ง

ชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแล็กสีดำเรียบง่าย คอเสื้อกลัดเรียบร้อยจนมิดชิด

เขาเอนกายกึ่งนั่งกึ่งนอน ศีรษะแหงนไปด้านหลังเล็กน้อย ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงตามลมหายใจ เส้นผมหน้าผากเปียกชื้นด้วยเหงื่อ ผิวที่ขาวซีดอยู่แล้วจึงยิ่งดูไม่แข็งแรง

มู่โจวชะงักงัน

เธอมองชายที่คุ้นหน้าอยู่ตรงหน้า ทบทวนความทรงจำอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกออก

นี่ไม่ใช่คุณอาของฟู่ฉือที่เคยเจอกันคราวก่อนหรอกหรือ!?