วันนี้มู่โจวงดงามและสูงส่งอย่างไม่ต้องสงสัย
เธอสวมชุดสั่งตัดฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนปีนี้จากแบรนด์เอ กระโปรงยาวผ้าบางสีฟ้าอ่อนดูเย็นตาและสง่างาม กลับช่วยขับให้ใบหน้าสวยจัดของเธอมีบรรยากาศลึกลับเย็นชาขึ้นมาอย่างคาดไม่ถึง
เห็นได้ชัดว่าเสื้อผ้าและการแต่งกายของเธอกลมกลืนไปกับงานเลี้ยงนี้อย่างสมบูรณ์
ทว่าความลนลานที่พยายามซ่อนเอาไว้ กลับทำให้เธอดูเหมือนเด็กสาวไร้เดียงสาที่เผลอหลงเข้ามาในงานโดยไม่ตั้งใจ
ฟู่เฉินเยวียนเพิ่งก้าวเข้ามา ก็เห็นภาพนี้เข้าพอดี
ฝีเท้าของเขาชะงัก สายตาทะลุผ่านฝูงชนไปหยุดนิ่งอยู่บนตัวเธอ
ทุกสิ่งรอบกายคล้ายค่อย ๆ เลือนหายไป เหลือเพียงสีสันของเธอที่เด่นชัดขึ้นเรื่อย ๆ
เช่นเดียวกับกลิ่นดอกพุดซ้อนที่ติดกายเธอ
ทุกสิ่งของเธอล้วนมีอิทธิพลต่อเขาอย่างร้ายกาจ
ทั้งยังไร้เหตุผล
แววตาเคร่งขรึมของฟู่เฉินเยวียนชะงักวูบ เมื่อมู่โจวมองมาอย่างไม่คาดคิด และดวงตาของเธอก็พลันสว่างขึ้น
เขารีบเบือนสายตาหนี
การมาถึงของเขาทำให้ผู้คนไม่น้อยทั้งตกใจและประหลาดใจ
ฟู่เฉินเยวียนแทบไม่เคยเข้าร่วมงานสาธารณะแบบนี้
มีคนอยากเข้าไปทักทายเขาอยู่มาก แต่เพราะนิสัยใจคอของเขา จึงไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ เกรงว่าจะทำให้เขาไม่พอใจ
จึงเกิดภาพชวนพิกลขึ้นมา รอบตัวฟู่เฉินเยวียนในรัศมีสองเมตรไม่มีใครกล้าเข้าใกล้
ยกเว้นคนตระกูลฟู่เพียงไม่กี่คน
ฟู่ฉือเห็นคุณอาเล็กแล้วก็รีบเดินเข้าไปทักทาย
ฟู่ฉือรู้ว่าฟู่เฉินเยวียนไม่ชอบคุยกับใคร หลังทักทายกันสั้น ๆ เขาก็จากไป
เขากวาดสายตามองไปรอบงาน แต่ไม่พบคนคุ้นตาคนนั้น