ช่วงนี้คำพูดทำนองนี้มีมากขึ้นเรื่อย ๆ
แต่ก่อนหลายคนมองซูหลีเยว่เป็นสาวน้อยผู้ผดุงความยุติธรรม ทว่าตอนนี้กระแสความคิดเห็นของผู้คนดูเหมือนจะค่อย ๆ เปลี่ยนไป
พวกเขาเริ่มคิดว่าเธอแค่พยายามดึงดูดความสนใจจากพลเมืองชั้นหนึ่ง เพื่อให้ตัวเองได้เปลี่ยนสถานะทางสังคม
ไม่อย่างนั้น ในโรงเรียนมีเรื่องไม่เป็นธรรมตั้งมากมาย ทำไมเธอถึงเลือกไปโต้เถียงกับพลเมืองชั้นหนึ่งอยู่ฝ่ายเดียว?
พลเมืองชั้นสองคนหนึ่งซึ่งสนิทกับซูหลีเยว่เดินมาหา แล้วตบไหล่เธอเบา ๆ
“อย่าเสียใจไปเลย คนพวกนั้นก็เป็นแบบนี้แหละ ตัวเองร้ายกาจแล้วยังทนเห็นคนอื่นเป็นคนดีไม่ได้”
ซูหลีเยว่ฝืนยิ้ม
“ขอบคุณนะ”
เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะอดอธิบายไม่ได้
“เหวินเหวิน ฉันไม่ได้ปฏิบัติต่อใครไม่เท่าเทียมจริง ๆ แค่พฤติกรรมแย่ ๆ ของพลเมืองชั้นหนึ่งกลุ่มนั้นมันเด่นชัดเกินไป พอดีฉันเห็นเข้า เลยเข้าไปทวงความยุติธรรมให้...”
“ฉันเข้าใจ ระบบแบ่งชนชั้นมันไม่ยุติธรรมแบบนี้แหละ ส่วนคนที่พูดจาถากถางเมื่อกี้ ก็แค่ไม่กล้าระบายใส่พลเมืองชั้นหนึ่ง เลยหันมาปล่อยความร้ายกาจใส่เธอแทน”
เหวินเหวินถอนหายใจ
“ถ้าไม่มีระบบแบ่งชนชั้นก็คงดี”
ระบบแบ่งระดับพลเมืองไม่เพียงกำหนดชาติกำเนิดของพวกเขา แต่ยังกำหนดอาชีพที่พวกเขาทำได้ด้วย
นอกจากการเกิดใหม่และการแต่งงานแล้ว ก็ไม่มีหนทางให้เลื่อนสถานะเลย
แม้แต่การแต่งงาน ครอบครัวหัวเก่าบางตระกูลก็ยังไม่ยอมรับ
ซูหลีเยว่ฟังคำพูดของเธอ แววตาพลันฉายความรู้สึกซับซ้อน
*
หลังเลิกเรียนเปียโน มู่โจวขยับแขนอย่างอ้อยอิ่ง