นับตั้งแต่จางฉินโหยวได้เป็นตัวแทนคณะกรรมการโรงเรียน ทุกครั้งที่โรงเรียนมีการประชุมสำคัญ นางก็จะเข้าร่วมเสมอ
หลังมาถึงโรงเรียน นางยังจงใจแวะไปห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ห้องหนึ่ง เพื่อมอบของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ทุกคนในฐานะผู้ปกครองของโจวเซิ่งซี
ภายใต้การชี้นำของจางฉินโหยว เพื่อนร่วมชั้นส่วนใหญ่จึงหวาดกลัวโจวเซิ่งซีอยู่บ้าง
พวกเขาเชื่อคำพูดของจางฉินโหยวอยู่ไม่น้อย
ในสายตาพวกเขา โจวเซิ่งซีคือคุณชายใหญ่แห่งตระกูลชั้นสูง ผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุด
อารมณ์ของเขาแปรปรวนเอาแน่เอานอนไม่ได้ นิสัยเลวร้ายถึงขีดสุด ไม่แน่ว่าอาจมีแนวโน้มใช้ความรุนแรงด้วย
แน่นอนว่าอาจเป็นไปได้เช่นกันที่คุณนายโจวจงใจใส่ร้ายเขา
แต่ใครจะรับประกันได้เล่า?
หากเผลอไปแตะต้องสิ่งที่คุณชายใหญ่หวงแหน จนทำให้ครอบครัวตนเองประสบหายนะ ถึงตอนนั้นจะเสียใจภายหลังก็ไม่ทันแล้ว
ดังนั้น วิธีที่ปลอดภัยที่สุดก็คืออยู่ให้ห่างจากคนผู้นี้
รักษาระยะห่างเอาไว้ ย่อมไม่ไปทำให้เขาขุ่นเคือง
ด้วยเหตุนี้ สภาพของโจวเซิ่งซีในห้องเรียนตอนนี้จึงแทบเรียกได้ว่าโดดเดี่ยว ไม่มีใครคบหา
นาน ๆ ครั้งเขาถึงจะพูดกับถังหลิงเฟย เพื่อนร่วมโต๊ะของตนสองสามคำ
ทั้งสองเป็นคู่หมั้นกัน แถมยังนั่งโต๊ะเดียวกัน แต่ในสายตาเพื่อนร่วมชั้น พวกเขากลับสนิทสนมกันอย่างปกติธรรมดา
เพียงแต่ไม่มีความใกล้ชิดสนิทสนมอย่างคู่รักทั่วไป
ทั้งสองพูดคุยกันตามปกติ ไม่เห็นบรรยากาศหวานชื่นชวนให้ใจเต้นเลยแม้แต่น้อย
ถึงอย่างนั้น เมื่อเทียบกับคนอื่น ๆ ก็นับว่าดีขึ้นมากแล้ว
อย่างไรเสีย โจวเซิ่งซีก็ไม่พูดกับเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นเลย