หลินหว่านซิงสงสัยว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า
แววตาของนางเหม่อลอยไปชั่วขณะ ก่อนจะเอ่ยถามโดยไม่รู้ตัวว่า “อะไรนะ?”
“แต่งงานกับข้า แล้วสิ่งที่เจ้าต้องการก็จะได้ทั้งหมด” โจวเซิ่งซีพูดซ้ำ
คราวนี้หลินหว่านซิงได้ยินชัดเจนจริง ๆ
นางไม่ได้หูฝาด
ไม่สิ ทำไมเรื่องถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?
ฉันก็เป็นแค่ตัวประกอบไร้ตัวตนดี ๆ ไม่ใช่หรือไง?
โจวเซิ่งซีเป็นตัวเอกนี่นา
ตัวประกอบอย่างฉันจะต้องแต่งงานกับตัวเอกเนี่ยนะ?
“ทะ...ทำไมล่ะ?” นางถามอย่างงุนงงจริงใจ
“ท่านปู่ทิ้งหุ้นส่วนหนึ่งไว้ ต้องแต่งงานก่อนข้าถึงจะได้รับมัน” โจวเซิ่งซีอธิบายอย่างสงบนิ่ง “ข้าต้องการคนมาแต่งงานด้วย”
“แต่...ทำไมต้องเป็นข้าล่ะ?” หลินหว่านซิงไม่เข้าใจ “ถ้าเจ้าอยากแต่งงาน ก็น่าจะมีคนให้เลือกตั้งมากมายไม่ใช่หรือ?”
“ไม่ใช่ เพราะไม่มีคนที่เหมาะสมเลยต่างหาก” โจวเซิ่งซีอธิบาย “ข้าใช้ชีวิตอยู่ต่างแดนมาหลายปี ที่นี่จึงไม่มีใครที่ข้ารู้จักดีพอ อีกอย่าง สภาพแวดล้อมที่เติบโตมาตั้งแต่เด็กทำให้ข้าไม่อาจไว้ใจใครได้ง่าย ๆ”
“เจ้าเหมาะสมมาก เราเป็นเพื่อนร่วมชั้น ข้าตรวจสอบข้อมูลพื้นฐานครอบครัวของเจ้าได้ง่าย อีกทั้งเจ้ายังมีเรื่องให้ข้าช่วย คงไม่ถูกคนอื่นติดสินบนจนหันมาเปิดโปงข้าหรอก”
หลินหว่านซิงรีบส่ายหน้า “ข้าไม่มีทางถูกติดสินบนแน่นอน”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น นางก็โล่งอกไปมาก
ฉันว่าแล้ว ตัวเอกจะมาคิดแต่งงานกับฉันได้ยังไง?
ที่แท้ก็เป็นการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์นี่เอง
แบบนี้ฉันก็รับได้ง่ายขึ้นเยอะ
“หมายความว่าเจ้าตกลงแล้วหรือ?” โจวเซิ่งซีถาม
“อืม ข้าตกลง”
หลินหว่านซิงไม่มีอะไรให้ต้องลังเล
ตอนนี้ยาของคุณตาสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด
แม้นางจะมายังโลกนี้ในฐานะผู้ทำภารกิจ แต่นางก็มาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เกิด