เซี่ยอวิ๋นซูลมหายใจสะดุด ถ้าเหล็กเส้นนั้นดันเข้าให้พอดีทรวงอกไปเลย...
คนคนหนึ่ง ชีวิตหนุ่มสดซึ่งยังมีลมหายใจอยู่จริง ๆ!
คลายลมหายใจลงเล็กน้อย เซี่ยอวิ๋นซูมองไปทางจาง "เรียนให้ทุกคนกลับไปพักกันก่อนเวลาปกติวันนี้เลยนะ ส่วนโครงนั่งร้านไม้ให้คงสภาพเดิมไว้ แล้วก็ไปที่ป้อมยามเอาสมุดทะเบียนเข้า-ออกมาให้ฉันด้วย"
พูดจบก็เดินตรงเข้าห้องทำงาน แล้วกระซิบกับหลินชุ่ยผิงว่า "ต่อสายเรียกตำรวจเดี๋ยวนี้"
ไม่ว่าอีกฝ่ายตั้งใจหรือไม่ก็ตาม ตอนนี้ต้องแจ้งตำรวจก่อน ค่อยจับตัวคนร้ายมาคุยกันทีหลัง
แต่เธอเคยเรียนรู้ขั้นตอนความปลอดภัยของพื้นที่ก่อสร้างต่าง ๆ มาจากเสิ่นซูไป๋ จึงรู้ดีว่าเมื่อเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น พื้นที่ก่อสร้างต้องหยุดงานทันที! ตู้เจียเล่อบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ ถ้าญาติ ๆ ของเขามาสร้างปัญหา ฝ่ายบนก็ต้องส่งคนมาตรวจสอบ
เมื่อถึงตอนนั้นจะเริ่มงานได้เมื่อไร ไม่มีใครรู้ได้เลย!
จนถึงเวลาพลบค่ำ เซี่ยอวิ๋นซูยังประชุมอยู่ในห้องทำงาน บรรยากาศตึงเครียด
ชุนหยาพูดเสียงหนักอึ้ง "ท่านประธานเซี่ย เราจะหยุดงานกันจริง ๆ เหรอคะ ถึงตอนนั้นคงไม่มีใครมาซื้อบ้านแล้ว..."
หานจิ่งเหอสูดลมหายใจลึก "เรื่องนี้มีคนจงใจอยู่เบื้องหลัง ไม่ใช่เพราะมาตรการความปลอดภัยของพวกเราไม่ดี ถ้ารอผลสืบสวนจากฝ่ายตำรวจ อาจต้องรอครึ่งเดือนหรือหนึ่งเดือน นานเกินไปแล้ว"
ไม่มีใครพูดต่อ เหตุผลแบบนี้ทุกคนเข้าใจกันหมด
แต่โครงการใหญ่ขนาดนี้วางอยู่ตรงนี้ ล่าช้าไปแม้แต่วันเดียวก็ไม่รู้จะเสียเงินไปเท่าไร ข้างนอกยังมีพี่น้องอีกเพียบที่รอทำงานหากิน รอสักหนึ่งสองวันยังไหว แต่ให้รอสิบวันครึ่งเดือนนี่มันบ้าประการใด?