ผู้ช่วยข้างล่างสับสน “ผู้จัดการไช่คะ หัวจิ่งหยวนที่คุณพูดถึงน่ะ เป็นทำเลศิริมงคลจริงเหรอ? มันบังเอิญเกินไปแล้วนะคะ อยู่ดี ๆ จะมีปลาเยอะแยะขนาดนั้นมาจากไหนได้ ลำธารเล็ก ๆ นั่นก็ไม่เห็นจะกว้างสักเท่าไหร่ แถมปลาทองในลำธารธรรมชาตินอกเมืองน่ะ จะมีได้ยังไง?”
ผู้จัดการไช่หัวเราะเยาะ “ตอนนี้จริงหรือไม่จริงมันไม่สำคัญแล้ว สิ่งที่สำคัญคือตอนนี้ทุกคนรู้กันหมดแล้วว่าที่นั่นเป็นทำเลศิริมงคล สำนักงานขายของเรายังไม่ทันตั้งเลย เขาเริ่มขายบ้านกันไปแล้ว!”
ผู้ช่วยขมวดคิ้ว “ไม่ใช่ว่าจะมีคนซื้อกันจริง ๆ นะคะ ไห่อันก่อสร้างน่ะก็แค่ก๊วนเด็กเล่น เรื่องที่ฉันได้ยินมาคือแม้แต่นักออกแบบยังหาคนเป็นพาร์ตไทม์มาทำ ทุนก็ไม่พอ ถึงตอนนี้สร้างได้แค่ตึกเดียวเอง เขาจะเอาอะไรไปขายบ้าน?”
ผู้จัดการไช่ส่ายหัว “ไม่รู้ แต่ผู้หญิงแซ่เซี่ยคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาจริง ๆ เราประเมินต่ำเธอไปเอง”
โครงการหมู่บ้านที่พัฒนาในช่วงเวลาเดียวกัน ตอนนี้ทั่วทั้งเมืองเผิงเฉิงมีแค่สองที่ โครงการของพวกเขาอยู่ทางใต้เมือง ส่วนหัวจิ่งหยวนอยู่ทางตะวันออกเมือง ห่างกันราวเจ็ดแปดกิโลเมตร แถมยังเป็นคู่แข่งกันอยู่แล้ว ถ้าหัวจิ่งหยวนเปิดขายก่อน ทุกคนแห่ไปซื้อบ้านที่นั่นหมด แล้วบ้านของพวกเขาจะขายให้ใคร?
หลักหมื่นกว่าหยวนต่อหลัง ไม่ใช่ว่าใคร ๆ ก็จะมีเงินซื้อไหว
ฝั่งนั้น เซี่ยอวิ๋นซูได้ดั่งใจแล้ว โครงการหัวจิ่งหยวนโด่งดังขึ้นมาในคืนเดียว คนในแผนกโครงการแทบทุกคนล้นเต็มไปด้วยพลัง ยกเว้นชุนหย่าคนเดียว