งานเลี้ยงฉลองพระชนมายุของฮองเฮาจางจัดขึ้น ณ ศาลาว่านชุนในอุทยานหลวง
ภายในศาลาจัดวางโต๊ะอาหารไว้หลายโต๊ะ ที่นั่งประธานเป็นของฮองเฮาจางกับพระเจ้าเชียน สองข้างเรียงรายด้วยพระสนมจากตำหนักต่าง ๆ องค์ชายองค์หญิง และฮูหยินผู้ได้รับบรรดาศักดิ์ขั้นหนึ่งหรือขั้นสอง
งานเลี้ยงครั้งนี้มิได้เชิญขุนนางนอกวัง บุรุษที่มาร่วมงานล้วนเป็นเชื้อพระวงศ์
อ๋องเยียนพาฮั่วหนิง จางเหิง หลินซืออวิ้น เสิ่นหว่านหว่าน ซูซิงเยว่ และจางหลิงเวยเข้าร่วมงานด้วยกัน
หลินซืออวิ้นประคองฮั่วหนิงไว้อย่างแผ่วเบา พลางยิ้มทักทายฮูหยินจากจวนโหวและเหล่าพระสนมที่พบระหว่างทาง เมื่อมาถึงที่นี่ นางกลับคุ้นเคยยิ่งกว่าจางหนิงเสียอีก
เสิ่นหว่านหว่านเดินอยู่ข้างนางห่างไปครึ่งก้าว ผ้าไหมอวิ๋นจิ่นสีเหลืองนวลเปล่งประกายอ่อนโยนใต้แสงโคม สายตาของนางกวาดมองทั่วงานอย่างรวดเร็ว จดจำที่นั่งและใบหน้าทั้งหลายไว้ตามความเคยชิน
ปกติเสิ่นหว่านหว่านแทบไม่เข้าวัง หากหลีกเลี่ยงได้ก็จะไม่มา นางรำคาญกฎระเบียบเหล่านี้
ซูซิงเยว่เดินรั้งท้าย ฝีเท้าแผ่วเบาแต่มั่นคง รูปร่างสูงโปร่งโดดเด่นในหมู่สตรีเป็นพิเศษ ส่วนจางหลิงเวยเดินอยู่ข้างนาง เจื้อยแจ้วแนะนำทุกสิ่งในอุทยานหลวงให้พี่สะใภ้คนใหม่ฟัง
จางเหิงพาหลินซืออวิ้น เสิ่นหว่านหว่าน และซูซิงเยว่นั่งร่วมโต๊ะเดียวกัน หลิ่วเซียนกับหลี่เฉินอวี๋อยู่ไม่ไกลนัก
สิ่งที่จางเหิงคาดไม่ถึงคือ เมื่อบิดาอย่างจางหยวนเจ๋อเห็นหลี่เฉินอวี๋ เขากลับจงใจเข้าไปพูดคุยด้วย แม้แต่พระเจ้าเชียนก็ยังตรัสถามนางสองสามคำ
ที่นั่งใกล้ฮองเฮาที่สุดเป็นของเหล่าพระญาติผู้เป็นอ๋องกับครอบครัว ถัดไปเป็นจวนขุนนางชั้นโหวและกง ฮูหยินผู้ได้รับบรรดาศักดิ์ขั้นหนึ่งหรือขั้นสอง รวมถึงหญิงม่ายผู้รักษาพรหมจรรย์ที่ได้รับเชิญเป็นพิเศษ
งานเลี้ยงเริ่มต้นอย่างราบรื่น
เหล่าสตรีจากจวนต่าง ๆ คำนับและมอบของขวัญถวายพระพรแด่ฮองเฮาจาง
พระเจ้าเชียนประทับอยู่ด้านข้าง ตรัสแทรกเป็นครั้งคราว บรรยากาศครึกครื้นยิ่งนัก
หลังดื่มสุราผ่านไปสามรอบ