อู๋ฟานเคยฆ่ามอนสเตอร์ป่ามาเพียงชนิดเดียวเท่านั้น นั่นก็คือกระต่ายมาร แต่เขาฆ่ากระต่ายมารไปยี่สิบกว่าตัว หลังจากที่มันตาย ศพก็ถูกทำให้หายไป พื้นดินไม่มีอะไรหลงเหลือเลย แต่ตอนนี้ จิ้งจอกมารสองตัวนี้กลับแตกต่างออกไป ตัวหนึ่งศพถูกทำให้หายไป แต่อีกตัวหนึ่งกลับไม่หายไป
อู๋ฟานลองพยายามเอาศพจิ้งจอกมารใส่เข้าไปในเป้ ทำให้เขาดีใจที่มันทำได้จริงๆ
“ถ้าเป็นอย่างนี้ คิดว่าศพของมอนสเตอร์บางชนิดก็สามารถเก็บได้ แม้จิ้งจอกมารตัวนี้อาจจะกินไม่ได้ แต่ขน ฟัน เล็บ และสิ่งอื่นๆ บนตัวมันอาจจะมีประโยชน์ น่าเสียดายที่ฉันแยกชิ้นส่วนไม่เป็น เก็บไว้ก่อน แล้วค่อยว่ากันเมื่อกลับถึงหมู่บ้าน” อู๋ฟานคิด
หลังจากเก็บศพจิ้งจอกมารแล้ว อู๋ฟานก็เดินสำรวจแถวนั้นอีกครั้ง พบว่าจิ้งจอกมารสองตัวนี้ไม่ดรอปอุปกรณ์ใดๆ เลย ทำให้เขารู้สึกผิดหวังมาก
“ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นะ ตั้งแต่ที่นี่เป็นโลกของเกม มอนสเตอร์ตายแล้วก็น่าจะดรอปอุปกรณ์สิ ทำไมไม่มีอะไรเลยล่ะ ก่อนหน้านี้กระต่ายมารพวกนั้นก็ไม่ดรอปอะไร จิ้งจอกมารสองตัวนี้ก็ไม่ดรอปอะไรเหมือนกัน หรือว่ามอนสเตอร์ที่นี่ถูกฆ่าแล้วจะไม่ดรอปอุปกรณ์ หรือว่าความน่าจะเป็นในการดรอปมันต่ำเกินไป ยังไงก็ยังไม่ดรอป?” อู๋ฟานรู้สึกสงสัยในใจมาก
อย่างไรก็ตาม ที่นี่มีเขาเพียงคนเดียวที่เป็น “ผู้เล่น” เขาไม่มีทางถามคนอื่นได้ และก็ไม่สามารถถามผู้เฒ่าหัวหน้าหมู่บ้านหรือคนอื่นๆ ได้ เพราะในความคิดของพวกเขา โลกนี้คือโลกที่พวกเขาใช้ชีวิตอยู่ เป็นโลกที่แท้จริง