"ในที่สุดก็เสร็จ!"
หลังยุ่งอยู่หลายชั่วโมง อู๋ฟานก็ขุดหลุมขนาดความลึกประมาณสามเมตรได้สำเร็จ ในหลุม เขายังปักกิ่งไม้ที่เหลาด้วยพลั่วเก็บยาให้แหลมคม ต้องยอมรับว่าพลั่วเก็บยาที่หลี่เหยาซื่อให้มานั้นใช้ดีจริง ๆ ทั้งเก็บยาได้ ใช้ต่อสู้ได้ ขุดหลุมได้ ยังใช้เป็นมีดได้อีก ช่างเป็นของชั้นยอดจริง ๆ
"รอภารกิจนี้เสร็จก่อน ดูสิว่าจะเอาพลั่วเก็บยานี้มาได้หรือไม่" ภารกิจยังไม่เสร็จ อู๋ฟานก็เริ่มคิดหาทางได้พลั่วเก็บยานี้มาแล้ว เพราะเขาพอใจกับมันมากเกินไปจริง ๆ
จัดกับดักเสร็จแล้ว ภารกิจต่อไปก็คือการล่อสัตว์ประหลาด
อู๋ฟานแอบย่องไปใกล้เสือร้ายลายพร้อยอีกครั้ง เจ้าเสือร้ายลายพร้อยยังอยู่ที่เดิมจริง ๆ หลายชั่วโมงผ่านไป มันยังคงนอนหมอบอยู่ที่เดิมไม่ขยับ ดูท่ามันจะตั้งใจเฝ้าผลไม้เปลวเพลิงสีม่วงอย่างเข้มงวดจริง ๆ
"โชคดีที่ฉันไม่ได้คิดจะเสียเวลากับแก แต่เตรียมกับดักไว้ให้แกแล้ว" อู๋ฟานมองเจ้าเสือร้ายลายพร้อยแล้วพึมพำกับตัวเอง
จากนั้น อู๋ฟานก็ใช้วิชาประเมินกับเจ้าเสือร้ายลายพร้อยอีกครั้ง ไม่ผิดคาด ตรงตามที่อู๋ฟานคาดไว้ พอใช้วิชาประเมินเสร็จ เจ้าเสือร้ายลายพร้อยที่กำลังหลับอยู่นั้นก็ตื่นขึ้นมาทันที มองไปรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง
ครั้งนี้ อู๋ฟานไม่ได้หลบซ่อนอีกต่อไป แต่ยืนขึ้นและพูดท้าทายเจ้าเสือร้ายลายพร้อยว่า "ฉันอยู่นี่ไง มาเลย ไอ้ตัวใหญ่ มาลองจับฉันสิ!"