กลายเป็นว่าเกิ่งหยาเฟยรู้เรื่องนี้มาตลอด!
“หลี่ปิงตามจีบฉันมาหลายปีแล้ว ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไม่ว่าผู้ชายหนุ่มคนไหนเข้ามาอยู่ใกล้ฉัน เขาก็จะมองอีกฝ่ายเป็นศัตรูไปหมด” เกิ่งหยาเฟยอธิบาย “แต่เขาไม่รู้หรอกว่า การทำแบบนั้นมีแต่จะทำให้ฉันยิ่งเกลียดเขา!”
เมื่อเห็นสีรังเกียจบนใบหน้าเกิ่งหยาเฟยที่ไม่คิดปิดบัง อู๋ฟานก็รู้ว่าเธอเกลียดวิธีการของหลี่ปิงจริง ๆ และคงเคยพูดเรื่องนี้กับหลี่ปิงแล้ว แต่ก็ไม่เกิดผลอะไร
อู๋ฟานไว้อาลัยให้หลี่ปิงอยู่ในใจหนึ่งวินาที เห็นได้ชัดว่าหมอนี่มีความเป็นเจ้าของสูงเกินไป มองเกิ่งหยาเฟยเป็นสมบัติส่วนตัว ไม่ยอมให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้ ต่อให้เป็นแค่ภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต เขาก็ยังมองอีกฝ่ายเป็นศัตรูและคิดกำจัดทิ้ง ทว่าการกระทำเช่นนี้ไม่ได้ทำให้เกิ่งหยาเฟยพอใจ กลับยิ่งทำให้เธอรู้สึกรังเกียจ
แน่นอนว่าอู๋ฟานก็เข้าใจดีว่าตัวเองประสบเคราะห์โดยไม่รู้อิโหน่อิเหน่ พลอยโดนหางเลขไปด้วย
“ถ้าอย่างนั้น คนที่ควรขอโทษก็คือฉันต่างหาก ที่ทำให้คุณต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย” เกิ่งหยาเฟยมองอู๋ฟานแล้วพูด
“ไม่เป็นไร ผมไม่ได้เก็บมาใส่ใจ” อู๋ฟานตอบ
เกิ่งหยาเฟยคิดว่าอู๋ฟานใจกว้างและกำลังปลอบใจเธอ แต่ความจริงแล้วอู๋ฟานไม่ได้ใส่ใจเรื่องของหลี่ปิงอยู่แล้ว เขาไม่ได้อยู่ที่มหาวิทยาลัยเป็นประจำ และก็ไม่ได้มีโอกาสข้องเกี่ยวกับหลี่ปิงหรือเกิ่งหยาเฟยมากนัก เรื่องยุ่งยากไร้สาระพวกนี้ เขาเองก็ไม่อยากเข้าไปยุ่ง