“ในเมื่อเขาดีขนาดนั้น พวกคุณก็แนะนำลูกสาวของตัวเองให้เขาสิ” เกิ่งหยาเฟยพูดกับหลี่เทียนและหวังฝู่
หลี่เทียนกับหวังฝู่ต่างก็มีลูกสาวคนหนึ่ง อายุราวยี่สิบปี เกิ่งหยาเฟยพูดแบบนี้จึงไม่มีอะไรผิด
พอได้ยินคำพูดของเกิ่งหยาเฟย หลี่เทียนกับหวังฝู่ก็ยิ้มเจื่อน ๆ แต่ในใจกลับบ่นว่า ‘คุณคิดว่าพวกเราไม่อยากแนะนำลูกสาวให้คุณชายหลี่หรือไง? ติดก็แค่คุณชายหลี่เขาไม่สนใจน่ะสิ’
ระหว่างที่ทั้งสองกำลังอึดอัด พนักงานเสิร์ฟก็ยกอาหารเข้ามา
ต้องยอมรับว่าไคเล่เหมินสมกับเป็นหนึ่งในร้านอาหารที่ดีที่สุดของเจียงโจวจริง ๆ ไม่เพียงตกแต่งหรูหราและบริการยอดเยี่ยมเท่านั้น ทั้งความเร็วในการเสิร์ฟและรสชาติของอาหารก็ไร้ที่ติ จนทุกคนกินไปชมไปไม่ขาดปาก
แน่นอนว่าในใจของอู๋ฟาน รสชาติอาหารที่นี่เทียบกับไก่ย่างของป้าหวางแล้ว ยังห่างชั้นกันมาก
ระหว่างกินอาหาร หลี่เทียนกับหวังฝู่ก็ยกแก้วคารวะหลี่ปิงตามคาด แม้แต่ซุนเยว่ที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็ยกแก้วขึ้น มีเพียงอู๋ฟานกับเกิ่งหยาเฟยเท่านั้นที่ทำเหมือนไม่เห็น ไม่แสดงปฏิกิริยาใด ๆ
ตอนนั้นเอง หลี่เทียนก็พูดขึ้นอีกว่า “อู๋ฟาน นายก็ลุกขึ้นยกแก้วคารวะคุณชายหลี่สักแก้วสิ วันนี้คุณชายหลี่เป็นเจ้ามือเลี้ยงพวกเรา แถมถ้าได้รับความดูแลจากคุณชายหลี่ ต่อไปงานของนายในโรงเรียนก็จะราบรื่นขึ้นมาก”
หลี่ปิงมองอู๋ฟานด้วยสีหน้าหยิ่งยโส รอให้อู๋ฟานลุกขึ้นยกแก้วคารวะ ในใจกลับคิดว่า พออู๋ฟานยกแก้วมา เขาจะปฏิเสธตรง ๆ ไม่ไว้หน้าอีกฝ่าย