เซิ่งหน่วนกลับมาถึงบ้าน ซูฉือเยวียนเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง พอเธอหันไปเห็นเขาก็รีบหันสายตาหนีทันที
เธอกินข้าวล้างจานเสร็จก็กลับเข้าห้องไปเรียนหนังสือ เริ่มจากรีบทำการบ้านให้เสร็จ แล้วจึงเริ่มทบทวนความรู้ในหนังสือเรียน
ความรู้พวกนี้ไม่ต่างจากที่เธอเคยเรียนมามากนัก บวกกับบัฟเพิ่มความสามารถในการเรียนรู้ขั้นสูงสุด เธอยิ่งทบทวนก็ยิ่งลื่นไหล จุดความรู้หลายจุดเข้าใจได้อย่างง่ายดาย
พอถึงสองทุ่มครึ่ง นาฬิกาปลุกก็ดังขึ้น
การเรียนอย่างเต็มสมาธิสองชั่วโมงถือว่าเพียงพอแล้ว เธอบอกซูฉือเยวียนหนึ่งที แล้วออกไปช่วยงานที่ร้าน
ซูฉือเยวียนมองประตูที่ปิดลง สายตาอ่อนโยนลงไม่น้อย
เขารู้สึกว่า ก่อนหน้านี้คงเป็นเขาเองที่เข้าใจพี่สาวคนนี้ผิด
ได้ยินว่าครอบครัวที่รับเลี้ยงเธอไปรวยมาก จู่ ๆ จากคุณหนูใหญ่ตกลงมาจากยอดเมฆ ตอนแรกที่เธอแสดงออกแบบนั้นคงเป็นแค่ปรับตัวไม่ทันใช่ไหม
สรุปก็คือ พี่สาวคนนี้ ดูเหมือนจะไม่ได้น่ารำคาญอย่างที่เขาคิดไว้ก่อนหน้านี้สักเท่าไร...
เซิ่งหน่วนไปถึงร้าน ก็ช่วยงานกับซูม่อเหมือนเมื่อวาน ส่งเครื่องดื่มเก็บจานอะไรแบบนั้น
พ่อแม่ของซูวั่งเป่ยก็ไม่ได้ห้ามปรามเธออีก พอเห็นเธอกับซูม่อทำงานไปพลางคุยกันไปพลาง เย่หลานก็แอบเช็ดหางตาที่แดงก่ำ
ตอนนั้นลูกสาวถูกยายทวดแอบอุ้มไป เธอแทบอยากจะฆ่าคนให้ตาย... ต่อมาญาติผู้หญิงคนนั้นป่วยหนัก แต่ยายแก่คนนั้นถึงตายก็ไม่ยอมบอกว่าลูกสาวถูกส่งไปที่ไหน
เธอไม่คิดเลยว่า วันหนึ่งลูกสาวจะกลับมาอยู่เคียงข้างได้อีก