หนึ่งสัปดาห์ต่อมา วันสอบประจำเดือนก็มาถึง
การสอบครั้งนี้เซิ่งหน่วนทำได้อย่างสบายใจยิ่งขึ้น พอผลสอบออกมา เห็นเธอได้อันดับที่ 23 ของระดับชั้น ทุกคนต่างก็ตกใจ
โดยเฉพาะคณิตศาสตร์ของเธอได้เต็มร้อย!
ถ้าบอกว่าการสอบกลางภาคครั้งที่แล้วยังมีคนในใจสงสัยว่าเธอโกง ครั้งนี้ก็ไม่มีใครพูดอะไรได้อีกแล้ว
เพราะเหตุการณ์ครั้งที่แล้ว การสอบครั้งนี้จึงเข้มงวดเป็นพิเศษ อีกทั้งคนในห้องหนึ่งหลายคนอยู่ห้องสอบเดียวกับเซิ่งหน่วน... เธอไม่มีทางโกงได้
ก็แสดงว่า เธอพึ่งพาตัวเองจริงๆ... ในเวลาแค่สองเดือน ความก้าวหน้าที่เร็วขนาดนี้ทำให้คนหวาดกลัว
ก่อนสอบหลี่เหวินลี่ก็สัญญากับเซิ่งหน่วนแล้วว่า ถ้าคณิตศาสตร์ของเธอติดสามอันดับแรกของโรงเรียน จะให้เธอแทรกเข้าไปเรียนวิชาแข่งขัน
เซิ่งหน่วนได้เต็มร้อยโดยตรง หลี่เหวินลี่ไม่รีรอ รักษาสัญญาให้เธอเข้าเรียนในห้องแข่งขันพิเศษ แล้วยังกำชับฉีเยว่เป็นพิเศษว่า ถ้าไม่กระทบการเรียนของตัวเอง ก็ช่วยสอนเซิ่งหน่วนหน่อย
เพราะยังไง ถึงแม้ครั้งนี้เธอจะได้เต็มร้อย แต่พื้นฐานยังไม่พอ การแข่งขันก็ต่างจากความรู้ทั่วไปที่เรียนกัน เธอยังต้องพยายามต่อไป
ข่าวที่เซิ่งหน่วนได้เต็มร้อยคณิตศาสตร์แพร่ไปถึงห้องพักครู ใบหน้าของหวงหยิงเปลี่ยนสีทันที โดยเฉพาะครูอีกสองสามคนที่แกล้งพูดเสียงดังๆ ว่าหลี่เหวินลี่มีสายตาดีอะไรแบบนั้น
คำพูดพวกนั้นไม่เท่ากับบอกว่าเธอไม่มีสายตางั้นเหรอ?
หวงหยิงคิดในใจอย่างดูถูก: "ข้อสอบครั้งนี้ไม่ยาก โรงเรียนก็ยังมีคนได้เต็มร้อยสามคน จะแปลกอะไรนักหนา"
ครูผู้หญิงคนหนึ่งทำเสียงตบปาก: "ใช่สิ ทั้งโรงเรียนมีแค่สี่คนที่ได้เต็มร้อย... เฮ้อ ถ้านักเรียนคนนี้เจอครูที่ดี แล้วตัวเองขยันอีกหน่อย คะแนนก็พุ่งพรวดๆ ครูหลี่ก็ส่งเธอเข้าเรียนห้องแข่งขันพิเศษแล้วนะ"
หวงหยิงหัวเราะเย็น: "ในห้องแข่งขันพิเศษมีคนกี่คน แล้วสักกี่คนที่ก้าวออกจากโรงเรียนได้ อีกอย่าง การแข่งขันระดับเมืองก็ยังมีระดับจังหวัด ระดับจังหวัดก็มีระดับประเทศ... สักกี่คนที่จะไปได้ไกล?"