หลินเฉิงชอบซูม่อเพราะหน้าตาดีและเชื่อฟัง แต่ก็รังเกียจที่ซูม่อปล่อยตัวไม่ได้ คบกันมาเกือบครึ่งปีแล้วยังไม่ยอมไปโรงแรมด้วย เขาเลยแอบนอกใจไปกับผู้หญิงที่เปิดกว้างกว่า
แต่ในขณะเดียวกันก็เสียดายซูม่อ นอกจากเพราะซูม่อสวยและอ่อนหวานแล้ว ยังเพราะซูม่อพาเขาไปร่วมการแข่งขันออกแบบโมเดลได้
งานของหลินเฉิงในการแข่งขันออกแบบโมเดลเกือบทั้งหมดเป็นฝีมือซูม่อ เขาแค่เอาชื่อไปติดเท่านั้น ก็ได้รับเกียรติภูมิมากมาย
เซิ่งหน่วนมองภาพถ่ายนั้น หลินเฉิงกับผู้หญิงคนนั้นเดินอยู่ด้วยกัน แต่กลับไม่มีภาพอะไรที่ชู้สาวเลย
ถ้าเธอเอารูปนี้ไปให้ซูม่อดู ด้วยนิสัยหูเบาของซูม่อ หลินเฉิงแค่อธิบายว่าเป็นเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยธรรมดา ซูม่ออาจถูกหลอกผ่านไปง่าย ๆ ก็เป็นได้
หลังเลิกเรียนเดินไปที่ป้ายรถเมล์ เซิ่งหน่วนเดินไปพร้อมครุ่นคิดว่าจะเอ่ยเรื่องนี้กับซูม่ออย่างไร
ซูม่อเป็นคนเงียบ ๆ อ่อนแอ เมื่อตอนเด็กย่าที่ชอบผู้ชายมากกว่าผู้หญิงตีเธอบ่อย ๆ ทำให้อารมณ์ของเธอขี้ขลาดและขาดความมั่นใจ
ยิ่งไปกว่านั้น หลินเฉิงยังเป็นรักแรกของเธออีกด้วย
ลงจากรถเมล์แล้ว เซิ่งหน่วนเดินมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้าน ช่วงนั้นเอง เสียงตะโกนด่าทอก็ดังแว่วมาจากซอยด้านข้าง เธอหันไปมองตามซอยแคบนั้น ก็เห็นเฉิงอวี้กำลังต่อยกับเด็กเถื่อนกลุ่มหนึ่ง
วินาทีนั้นเอง เซิ่งหน่วนในที่สุดก็รู้ว่าทำไมทุกคนถึงไม่อยากยุ่งกับเฉิงอวี้
แม้ถูกล้อมด้วยคนหลายคน เขาก็ไม่แสดงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับพุ่งเข้าปะทะเอง คว้าตัวคนที่อยู่หน้าสุดมาลงมืออย่างไม่เปลี่ยนสีหน้า