เหมือนเช่นทุกครั้ง เซิ่งหน่วนทำการบ้านและทบทวนบทเรียนเสร็จจึงออกไปช่วยงานที่ร้าน
สองสามีภรรยาตระกูลซูชินชินที่เธอมาทุกวันเป็นเรื่องปกติ พอเห็นหน้าเธอ ใบหน้าก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข
ระหว่างลงมือทำงานร่วมกับซูม่อ เซิ่งหน่วนหาจังหวะเหมาะเจาะเข้าเรื่อง โดยแหย่ถึงเรื่องแฟนหนุ่มของซูม่ออย่างหลินเฉิง
ซูม่อเป็นคนเก็บตัว เขินอายยิ่งนัก แต่ก็ยังหน้าแดงเล่าให้น้องสาวฟังว่าหลินเฉิงดีกับเธอมาก
เซิ่งหน่วนแกล้งทำเป็นหยอกล้อไล่ถามว่า "ดี" นั้นดีแบบไหนกันแน่ ก่อนจะได้ยินซูม่อบอกว่าหลินเฉิงทั้งถามไถ้ทุกวันว่าเหนื่อยไหม ทั้งมักซื้อข้าวเช้ามาให้ บอกไม่ให้ทำงานหนักเกินไป ว่าต่อไปนี้ยังมีเขาอยู่
สรุปคือในสายตาซูม่อ หลินเฉิงเป็นแฟนหนุ่มที่อ่อนโยนและอ่อนไหวที่สุด
เซิ่งหน่วนฟังแล้วอ้าปากค้าง งงเป็นไก่ตายำๆ "แค่นี้เองเหรอ?"
ให้แฟนสาวทำงานแข่งขันแทนตัวเอง แล้วก็แค่เอ่ยปากถามไถ้ว่าเหนื่อยไหม?
ก็แค่ครั้งคราวหอบข้าวเช้ามาให้? แบบนี้เพื่อนร่วมชั้นกันยังทำได้ทั่วไปเลยมั้ง?
ที่สำคัญที่สุด ทั้งที่ทำงานแข่งขันไม่ได้หรือขี้เกียจทำ ยังกล้าวาดหลังคาใหญ่กับแฟนสาวว่าต่อไปนี้มีเขาอยู่?
งั้นหรอ ต้นทุนการคบหาของผู้ชายคนนี้ก็มีแค่ปากเนี่ยนะ?
ที่ขึ้นอีกคือยังกล้าแอบนอกใจอีกด้วย!
เซิ่งหน่วนถอดใจในใจ แล้วหันไปบอกซูม่อว่า "แค่นี้เหรอ งั้นเขาก็ธรรมดานี่ ไม่เห็นจะดีกับเธอตรงไหน"