เครื่องส่องสว่างสี่เครื่องถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบไว้ที่มุมทั้งสี่ของลานบ้าน ล้อมเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสอย่างสมบูรณ์
ตรงกลางของพวกมันคือคฤหาสน์เดี่ยวหลังหนึ่งที่ตกแต่งอย่างหรูหรา
เดิมที บริเวณนอกเขตที่เครื่องส่องสว่างครอบคลุมอยู่มีเพียงความมืดมิด
แต่ตอนนี้กลับมีซุ้มประตูโค้งบานหนึ่งปรากฏขึ้นกลางความมืดนั้น
ซุ้มประตูสูงและกว้างราว 2 เมตร ตั้งเด่นขึ้นมาอย่างกะทันหันใต้ราตรีนอกลานบ้าน
ภายในประตูเป็นทางเดินที่สว่างไสว
เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากซุ้มประตู เข้ามาหยุดอยู่หน้าประตูคฤหาสน์ที่ได้รับการคุ้มกันจากเครื่องส่องสว่าง
จากนั้นก็มีอีกสามคนทยอยตามเขาข้ามผ่านความมืดมา
“จุ๊ ๆ ฟุ่มเฟือยฉิบหายเลย!”
ชายหัวล้านรูปร่างอ้วนกลมคนหนึ่งมองเครื่องส่องสว่างกำลังสูงที่อยู่รอบตัว ก่อนมองผ่านหน้าต่างเข้าไปเห็นโคมระย้าคริสตัลด้านใน แล้วอดบ่นออกมาไม่ได้
แหล่งแสงที่เครื่องส่องสว่างชุดนี้ใช้ไปในคืนเดียว หากนำไปไว้ในห้องใต้ดินของเฉินเยี่ยน คงใช้ได้นานเกือบปี
ไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่โคมระย้าคริสตัลที่ดูเหมือนมีไว้ประดับเท่านั้น...
ในคริสตัลทุกเม็ดต่างซ่อนแหล่งแสงเอาไว้
แน่นอนว่าความสวยงามเป็นเหตุผลหนึ่ง
อีกเหตุผลคือเจ้าของคฤหาสน์ต้องการป้องกันไม่ให้เกิดความผิดพลาดแม้แต่น้อย
ต่อให้เครื่องส่องสว่างด้านนอกมีปัญหา แหล่งแสงในห้องก็ยังช่วยให้พวกเขาไม่ตกอยู่ในอันตรายได้
“บ้านคนรวยก็แบบนี้แหละ มีทั้งบ้านทั้งกิจการใหญ่โต จะฟุ่มเฟือยหน่อยก็ได้”