เยี่ยเจี้ยนยังชูมือทั้งสองข้าง โบกไปมาให้เฉินเยี่ยนด้วย ดูราวกับกำลังทักทายเขาอยู่
ส่วนเฉินเยี่ยน หลังจากตกตะลึงไปชั่วครู่ ก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก
เยี่ยเจี้ยนแอบกินของสกปรกเข้าไป!
แก่นมืดสามเม็ดนี้ สองเม็ดมาจากสิ่งสูญสลายรูปร่างเส้นก่อนหน้านี้
อีกเม็ดมาจากกองโคลนที่เต็มไปด้วยมือ
สิ่งสูญสลายทั้งสองชนิดนี้สังเกตได้ง่ายมาก เฉินเยี่ยนจึงแทบไม่ต้องเดาเลยว่า “วิวัฒนาการ” ของเยี่ยเจี้ยนครั้งนี้เกี่ยวข้องกับแก่นมืดทั้งสามเม็ด!
แต่ทั้งที่เขาเก็บแก่นมืดทั้งสามเม็ดไว้แล้ว เยี่ยเจี้ยนกลับยังหาทางควบคุมตัวเองให้กินเข้าไปได้อย่างนั้นหรือ?
เยี่ยเจี้ยนดูร่าเริงเบิกบาน ทว่าเฉินเยี่ยนกลับไม่ได้ดีใจไปด้วย
เขาสัมผัสได้ถึงอันตรายที่ไม่เคยพบมาก่อน!
เยี่ยเจี้ยนสามารถลงมือทำบางอย่างได้โดยไม่ต้องได้รับอนุญาตจากเขา
“นายกินของสกปรกเข้าไปหรือ?”
เฉินเยี่ยนเอ่ยเสียงต่ำ
พอมีมือแล้ว ในที่สุดเยี่ยเจี้ยนก็สื่อสารกับเฉินเยี่ยนได้หลากหลายวิธีขึ้น
คำตอบของมันในตอนนี้คือส่ายมือไปมา
“ไม่ได้กิน?”
เฉินเยี่ยนขมวดคิ้ว แสดงความไม่พอใจที่เยี่ยเจี้ยนโกหก
กร๊อบ
กร๊อบ
กร๊อบ
เยี่ยเจี้ยนขบปากสามครั้ง
นับว่าเป็นการยอมรับว่ามันกินของสกปรกเข้าไปสามเม็ด
เฉินเยี่ยนลองคิดดูก็เข้าใจความหมายของมัน
มันยอมรับว่ากินแก่นมืดเข้าไป แต่ไม่ชอบให้เรียกแก่นมืดว่าของสกปรก
“นายควบคุมฉันได้หรือ?”
เฉินเยี่ยนถามอีกครั้ง
คราวนี้คำตอบที่เยี่ยเจี้ยนให้เขาก็ยังเป็น...
การส่ายมือ
“งั้นนายกินเข้าไปได้ยังไง?”