“โฮก!”
ตะขาบโลหิตกระดูกเหล็กพุ่งโฉบลงมา ขายาวนับสิบคู่กวาดผ่านผนังภูเขาพร้อมกัน!
เศษหินร่วงกราว ร่างปีศาจมหึมาปิดปากถ้ำจนมิดในพริบตา!
เผยจิ้นพลิกตัวหลบไปด้านข้าง ดาบสั้นกระดูกสัตว์ฟันฉับลงบนขาข้างหนึ่ง
เคร้ง!
คมดาบกระเด้งกลับ!
ง่ามมือของเผยจิ้นฉีกขาด เลือดสดไหลรินไปตามด้ามดาบ
กระดองของตะขาบโลหิตกระดูกเหล็กมีเพียงรอยขีดข่วนตื้น ๆ ทิ้งไว้เท่านั้น
“เจ้าหนุ่ม สัตว์เดรัจฉานตัวนี้บำเพ็ญถึงขั้นสามช่วงกลางแล้ว”
วิญญาณเตาหลอมเอ่ยเสียงขรึม “แต่กระดองของมันกลับรับพลังของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามช่วงปลายได้โดยไม่สะทกสะท้าน”
“ดาบกระดูกผุ ๆ ในมือเจ้าไม่มีทางทำอะไรมันได้หรอก”
เผยจิ้นสะบัดเลือดออกจากมือ พลางเบี่ยงตัวหลบขายาวแถวหนึ่งที่แทงเข้ามา
“หึ!”
“ถ้าทำอะไรมันไม่ได้ ก็แยกชิ้นส่วนมันเสีย!”
ปากของตะขาบโลหิตกระดูกเหล็กขยับเปิดปิด พ่นหมอกพิษสีแดงคล้ำออกมาเป็นวงกว้าง
ทุกแห่งที่หมอกพิษพัดผ่าน ต้นไม้ใบหญ้าล้วนเหี่ยวเฉาดำคล้ำอย่างรวดเร็ว
แม้แต่หินผาก็ยังมีฟองอากาศผุดขึ้นถี่ยิบ
เผยจิ้นรีบกระชากเสื้อตัวนอกปาเข้าไปในหมอกพิษ เนื้อผ้ากลายเป็นน้ำสีดำในพริบตา
“บัดซบ! แค่แตะโดนก็ถึงตายแล้ว!”
วิญญาณเตาหลอมหัวเราะหึ ๆ “ตอนนี้รู้จักกลัวแล้วหรือ?”
“กลัวแล้วมีประโยชน์หรือ?”
“ไม่มี”
“เช่นนั้นจะพูดมากไปไย!”
เผยจิ้นเหยียบก้อนหินที่นูนขึ้น ก่อนกระโจนทะยานขึ้นไป
ดาบสั้นฟันฉับเข้าใส่ท้องของตะขาบโลหิต
ตะขาบโลหิตบิดตัวฉับพลัน หางปีศาจหนาทึบกวาดฟาดเข้ามา!
ตูม!
เผยจิ้นถูกหางปีศาจฟาดเข้าที่เอวและท้อง
ร่างกระแทกผนังหินด้านหลัง บาดแผลบนอกพลันปริแตกอีกครั้ง
เลือดสดซึมชุ่มผ้าพันแผล แก่นอสูรในชีพจรหัวใจก็หดตัวตามไปด้วย
“บัดซบ! เจ็บชะมัด!”
บาดแผลที่ฉินซั่วทิ้งไว้ยังไม่ทันหายดี การโจมตีนี้เกือบทำให้อวัยวะภายในของเขาสั่นสะเทือนจนฉีกขาด
ทว่าตะขาบโลหิตไม่หยุดแม้แต่น้อย
มันเชิดร่างปีศาจขึ้น ก่อนกดทับลงมาอีกครั้ง!
ขายาวแถวหนึ่งแทงทะลุผนังหิน ปิดทางถอยของเผยจิ้นจนหมดสิ้น!
วิญญาณเตาหลอมตวาดลั่น “เปิดโลหิตสังหารเสีย มิฉะนั้นเจ้าไม่มีทางทำลายกระดองมันได้!”
เผยจิ้นปาดคราบเลือดที่มุมปาก ก่อนกดนิ้วทั้งห้าลงบนหน้าอก